Thema december 2017 - Boekenweekgeschenken

Mijn vraag was eigenlijk meer dit: de boeken die je dan tenslotte plaatst, die komen op volgorde?

ja die komen op volgorde.

Dettie

Oeroeg

Hella S. Haasse

Geschenk ter gelegenheid van de Nederlandse Boekenweek van 26 februari tot 6 maart 1948.

Oeroeg was mijn vriend. Zo begint Hella S. Haasses beroemde prozadebuut dat in 1948 als Boekenweekgeschenk verscheen. Het boek beleefde zevenenveertig drukken en werd in elf talen vertaald. In 2009 staat Oeroeg centraal in de vierde editie van Nederland Leest.

Oeroeg is het aangrijpende verhaal van de vriendschap tussen een Indonesische jongen en de zoon van een Nederlandse administrateur in het Nederlands-Indië van voor de Tweede Wereldoorlog. Geleidelijk groeien de jongens uit elkaar. Wanneer de ik figuur, de Nederlandse jongen, na een studie in Delft terugkeert in het Indië dat nog net geen Indonesië is geworden, blijkt hun verwijdering te zijn uitgegroeid tot een kloof. Oeroeg heeft gekozen: voor zijn eigen volk en tegen de Nederlanders. Dus ook tegen zijn vriend.

Geen ISBN | 79 pagina's met prijsvraag | Oplage 145.000 | Uitgave CPNB 1948| Afmeting 18,3 x 12,4 cm

Citaat van de dag

Er viel een schaduw naast mij op de grond. Ik draaide mij om en zag een Inlander staan, in vuile khaki-shorts, met een hoofddoek van kainstof slordig geknoopt om zijn verward haar. Hij keek mij aan, met een felle, en toch blinde blik, en beduidde mij, dat ik mijn handen moest heffen voor de dreiging van zijn revolver. 'Oeroeg', zei ik, halfluid. De woudduif vloog klapwiekend op uit de bomen.

Ik weet niet hoe lang wij daar tegenover elkaar stonden, zonder te spreken. Ik verroerde mij niet, hij evenmin. Ik wachtte, maar zonder angst, in volkomen ontspanning. Het kwam mij voor dat dit het moment was waartoe alle gebeurtenissen, sinds de geboorte van Oeroeg en mij, onherroepelijk geleid hadden. Het was in ons gegroeid en gerijpt, buiten onze wil, buiten ons bewustzijn om. Hier was, voor het eerst, het kruispunt waarop wij elkaar in uiterste eerlijkheid konden ontmoeten.

Fragment uit Oeroeg

Twee negerpopjes

Clare Lennart

14e Boekenweek Geschenk ter gelegenheid van de Nederlandse Boekenweek van 26 februari tot 5 maart 1949

Toen Clare tien was, ging de kwekerij van haar vader failliet. Het gezin verhuisde naar een kleiner huis in Epe, waar vader Luite een schildersatelier inrichtte. Clara heeft het verlies van de ‘groene tuin’ als catastrofe ervaren. Bovendien kon het gezin niet goed aarden in het burgerlijke Epe. De bevolking toonde weinig begrip voor het artistieke gezin.

In Twee negerpopjes schreef Clare veertig jaar later over het geldgebrek en de pesterijen van de Eper schoolkinderen: ‘En niets is zo erg als kleren te krijgen, want als je kleren krijgt, ben je arm en arm zijn is verworpen zijn, getekend zijn.’

Dit boekje gaf de doorbraak voor Clare Lennart als schrijfster.

Geen ISBN | 78 pagina's met prijsvraag | Oplage 154.000 | Uitgave CPNB 1949| Afmeting 18,2 x 12,7 cm

Omslagtekening en tekstillustraties van G. Douwe.

Citaat van de dag



Het geld van hun vader is op en daarom moeten ze weg uit het oude huis. (…) En op een keer is de zak leeg geweest net als in die sprookjes. Daarom moeten ze nu weg uit het grote buitenhuis, waar ze hun vroegste jeugd hebben doorgebracht. ( …) Pas later beseffen ze ten volle hoe heerlijk hun jeugd is geweest in dat grote afgelegen huis, omringd door, in kinderogen onmetelijke tuinen.

Fragment uit Twee negerpopjes