De kolonel krijgt nooit post
Gabriel Garcia Márquez
De kolonel krijgt nooit post is het tragikomische verhaal van een kolonel die de zware last moet torsen van armoede en een astmatische vrouw.
Elke vrijdag gaat de vijfenzeventigjarige kolonel uit de titel naar de kade om te wachten op de postboot. Voor de kolonel is er nooit post. Al vijftien jaar wacht hij op een hem als oorlogsveteraan toegezegd pensioen, maar de papieren in kwestie moeten op hun tocht door het bureaucratisch overheidsapparaat zijn zoekgeraakt. Thuis bestiert zijn vrouw het huishouden, als zij tenminste niet met een astmaaanval in bed ligt. Het is oktober: ‘Oktober is één van de weinige dingen die komen’. Het regent. De kolonel heeft last van zijn darmen en brengt uren op de w.c. door.
Op het moment dat het boek begint, is het geld bijna op en alles van waarde is verkocht, op de klok en een schilderij na. Een ander bezit dat het echtpaar rest, is een vechthaan, een erfenis van zoon Agustin, die minder dan een jaar geleden is doodgeschoten wegens het verspreiden van klandestiene informatie.
Met een aangrijpend soort versleten humor trotseren de man en de vrouw hun situatie, maar ze komen tegenover elkaar te staan wanneer de nood te groot wordt. Net als in alle boeken van Márquez is de vrouw de nuchterste van de twee. Het onderwerp van de twistgesprekken is de haan, die ook moet eten dus geld kost en pas over enkele maanden het strijdperk in kan om, als hij wint, het geld terug te verdienen. De vrouw wil dat het beest hoe dan ook het huis uitgaat, de kolonel wil dit niet.
Het einde van het verhaal is open, maar laat weinig aan de verbeelding over: er is niets meer te eten, het geld is op, de haan is er nog steeds.
Gabriel García Márquez beschouwde deze korte roman als zijn meest geslaagde boek.
ISBN 9789029088640 | Paperback | 80 pagina's | Meulenhoff | juni 2026
Vertaler Barber van der Pol