Thema augustus 2007 - Vervoermiddelen

Ja, en als je dit leest hoor je zijn stem er vanzelf bij

Dettie

Het Nirwana is een lege trein

Michiel van Kempen

‘Geen Indiër hoeft naar het buitenland, want India heeft alles.’ Deze woorden worden waarheid tijdens de reis die Michiel van Kempen met zijn reisgenote maakt door India, het continent van de tegenstellingen.

In India is alles in veelvoud aanwezig: talen, religies, monumenten en mensen - alleen al in Bombay 15 miljoen. Temidden van deze chaos houdt Michiel van Kempen het hoofd koel en observeert, opdat de lezer inzicht krijgt in ‘de kronkelige hersens van de Ganges’. En daarbij komt zijn kennis van het Hindi (als taalwetenschapper over Suriname) goed van pas: ‘Het is prettig dat we kunnen verstaan hoe ze een stroom van denigrerend commentaar in het Hindi over ons uitstorten.’

In zeer lezenswaardige verhalen met tal van bijzondere wetenswaardigheden vertelt Van Kempen onder andere over Madras, de trotse bezitter van het goorste busstation ter wereld waar wel het vervoer verzorgd wordt naar de wereldberoemde tempels van Mahabalipuram!

Over de ashram van de Divine Mother Marahabablabla, alwaar dagelijks 20.000 personen door haar worden omhelsd.

Over de katholieken in India, waarvan er meer zijn dan in Nederland en België bij elkaar.

Over het vervoer per overvolle trein, geblindeerde bus of autoriksja.

Over de Afrikanen in India. En natuurlijk over de cultuur in de vorm van de voor de westerling ondoorgrondelijke Hindifilms uit Bombay of de monumentale liefdestragiek van de Taj Mahal.

ISBN 9062654967 Ingenaaid, 157 pagina's Verschenen: december 2000 Gewicht: 199 gram Uitgeverij Knipscheer

Citaat van de dag 21 augustus 2007

Ik mijd treinen als de ziekte en ik ga nog liever te voet,

maar het liefst van al ga ik uiteraard niet.

Herman Brusselmans

Ik ben het met Wil eens, een heel aanlokkelijk boek.

Tiba.

Met mijn zusje in de bus

Rachel Simon

Autobiografisch getint relaas van de Amerikaanse schrijfster. Haar zusje Beth is verstandelijk gehandicapt en zij is geobsedeerd door de stadsbussen en hun chauffeurs. Haar dagelijks leven bestaat uit: reizen met deze bussen, praten met de chauffeurs, van wie sommigen echte vrienden zijn geworden. Ze kent alle vertrektijden en routes uit haar hoofd, ze kan dus wel degelijk leren als het haar maar interesseert. In baantjes is ze dat niet, omdat ze een uitkering heeft. Door al het lopen, sprinten, overstappen is ze in een goede conditie en vrolijk, kleedt zich ook uitbundig. Ze heeft een vriend, ook gehandicapt, en samen zijn ze gelukkig. Rachel besluit een poos met Beth mee te reizen en leert - ondanks de regelmatige irritatie om haar egocentrische gedrag - haar waarderen.

De pijnlijke scheiding in hun jeugd (geen contact meer met moeder) en Rachels probleem zich niet meer te durven hechten worden ook beschreven. De zorg voor verstandelijk gehandicapten in Amerika en Nederland is absoluut niet met elkaar te vergelijken. Al lezend groeit de irritatie om Beth 'onaangepaste' gedrag, maar het boek boeit wel!

Oorspronkelijke titel: Riding the Bus with my Sister Vertaler: Mieke Tennant

Paperback | 318 Pagina's | de Kern ISBN10: 9032509098 | ISBN13: 9789032509095

Citaat van de dag 22 augustus 2007

"Iedereen wil wel met je mee in de limo.

Maar wat je nodig hebt is iemand die de bus

met je pakt, als je limo kapot is."

Oprah Winfrey