Majgull Axelsson in Breda

Ja en wat dacht je dan van die gesloten voordeur! Maar goed, zo gaat dat hier in het zuiden vaak.

Ja misschien kun je het ook inspiratie noemen. In "Winterzusters" omschrijft ze het heel mooi: Een van de hoofdpersonen is schrijfster en die beseft op een bepaald moment dat er "personages in haar hoofd bewegen. Ze ziet hen. Ze kan hen tegen elkaar horen praten [....] Ze moet aan het werk."

Het lijkt mij geweldig trouwens, sprak zij jalours, zo'n verhaal en van die karakters die zich bijna los van jezelf zich in je hoofd ontwikkelen.