Dave Eggers - De monnik van Mokka

Samenvatting: Mokhtar Alkhanshali groeide op in San Francisco. Op 24-jarige leeftijd besluit hij zijn leven om te gooien en duikt in de rijke geschiedenis van Mokka. Hij reist naar Jemen, bezoekt plantages, verzamelt monsters en probeert boeren te helpen. Alles gaat goed, tot in 2015 de burgeroorlog uitbreekt. De Amerikaanse ambassade sluit, Mokhtar wordt gevangengezet.

De monnik van Mokka is een waargebeurd verhaal over de reis van een Amerikaanse moslim die zijn dromen najaagt.

Viel me een beetje tegen dit boek. Een lineair verhaal over het project van Mokhtar: zorgen dat de Jemenitische koffie weer zijn oude glorie herwint.

Je leert heel veel over koffie: hoe het groeit, geoogst, gedroogd en verpakt wordt. Op een gegeven moment ga je hem zelfs rúiken. Maar verder is het soms een beetje saai, de vreemde namen vliegen je om de oren en het verhaal klopt ook niet altijd. Wanneer Mokhtar Jemen uit moet om een beurs in Seattle te halen, móet dat die nacht nog, want anders komt hij te laat. Dan stuit hij op problemen, wordt vastgehouden, we zijn alweer dágen verder en steeds móet hij op een bepaald moment daar en daar zijn, anders haalt hij en niet. Zo schuift die datum misschien wel twee weken op. Hoe geloofwaardig is dan de rest?

In het begin wordt er ook verteld hoe moeilijk het transport in Jemen zal zijn en dat lijkt uiteindelijk - in oorlogstijd en zonder bemoeienis van Mokhtar - soepel geregeld te zijn.

Dat klinkt niet als een typische Eggers, op saaiheid heb ik hem nog nooit eerder kunnen betrappen volgens mij.

Wel grappig dat je de koffie ging ruiken op het laatst, moest meteen denken aan "Het Parfum', tegen de tijd dat ik dat uit had, rook ik werkelijk overal van alles.

Ja, die koffie rook ik tijdens het lezen, 's avonds laat, in bed, dus die lucht kwam niet uit onze eigen keuken. Dat vond ik wel grappig.

Saai is niet typisch voor Eggers, maar ik heb wel eerder een saai boek van hem gelezen. U zult versteld staan van onze beweeglijkheid. Dat heb ik met moeite uitgelezen. Dit boek heeft veel meer vaart en het was maar voor een klein stukje saai. Een beetje teveel koffie-details. Het is niet te vergelijken met Zeitoun of Wat is de wat. Dit is puur Mokhtars verhaal, zijn belevenissen, in chronologische volgorde. Mokhtar is een beetje een drammerige bluffer, die koste wat kost zijn doel wil bereiken. Hij stort zich blind in het gevaar en sleept dan en passant ook wat andere mensen mee. Wat niet wegneemt dat het knap is wat hij voor elkaar heeft gekregen. (En het er levend vanaf heeft gebracht.)

O ja, 'U zult versteld gaan van onze beweegelijkheid"was ik alweer een beetje vergeten, ik had vooral die andere twee boeken in mijn hoofd inderdaad.