Bronja Prazdny - Verloren taal

De verteller van dit verhaal is Bronja Prazdny, haar ouders zijn beide uit Tsjecho-Slowakije gevlucht, haar grootouders hebben Tsjechische, Hongaarse, en Oostenrijkse wortels en hebben zowel het naziregime als het communisme meegemaakt. In dit boek gaat Bronja op zoek naar haar familiegeschiedenis...

Lees verder www.leestafel.info/bronja-prazdny

Willeke

Het lijkt me een pittig boek, Willeke. Toch lijkt het me erg interessant. Het lijkt me zo moeilijk om bij meerdere landen en meerdere culturen te horen. Ik zie dat bij vrienden van me. Twee landen die als thuis voelen maar in het ene land missen ze het andere en vice versa. Dat Bronja een deel van haar identiteit is kwijtgeraakt, moet heel moeilijk voor haar zijn.

Het "moeilijke'zat hem er vooral in dat het eigenlijk twee boeken waren in mijn beleving, én in dat de verhalen niet helemaal chronologisch waren , en van twee kanten van de familie.

maar het gevoel van vervreemding en verlies wordt wel heel goed en sterk naar voren gebracht

Bij het persoonlijke verhaal (Het besef van een moeder) dat ik net gelezen heb, was dat ook zo. Dan weer was het heel persoonlijk, dan weer puur wetenschappelijk. En ook niet-chronologisch en van de hak op de tak. Misschien is dat sneller zo bij een verhaal dat zoveel emoties bij de auteur oproept.

Ik heb ook nog even getwijfeld of het aan mij lag, maar ik vermoed dat het ook te maken met eigenlijk héél graag heel veel tegelijk te willen vertellen.

Wellicht een combinatie van beiden.