Phyllis den Brok - Meer eten minder zorg!

Ja in het boek zijn er ook dochters die samen met hun vader eten. De schrijfster benadrukt dat het belangrijk is dat de cliënt bij het eten betrokken blijft en niet alles kant en klaar aangeleverd wordt zodat het alleen nog maar naar binnen werken is.

Mijn vader kookte vroeger voor ons, maakte 's ochtends een beschuitje met een kop thee en later toen wij de deur uit waren kookte hij ook goed voor zichzelf, hij vond het ook leuk om te doen dat scheelt. Maar ook het boodschappen doen en mensen ontmoeten deed hem goed. Op het laatst hadden ze een vast groepje dat bij de Hema elkaar trof en een kop koffie dronken.

Juist de bedrijvigheid rond het eten voegt zoveel toe in héél veel opzichten en daar is waar de schrijfster zich sterk voor maakt.

Ook het goed luisteren naar de cliënt is belangrijk. Ze gaf als voorbeeld dat iemand zijn appel in dunne schijfjes kreeg en al een paar keer aangegeven had dat hij de appel liever in partjes wilde. Wat afgedaan werd als 'gezeur' Maar later bleek dat de man moeite had die schijfjes, ze waren te dun om te pakken of aan een vork te prikken. Met het gevolg dat de man dat fruit niet kon eten.

En zo geeft ze héél veel voorbeelden die met een kleine switch omgezet kunnen worden in iets dat praktischer en gezonder is.

Erg leerzaam!

Dettie

M'n vader schilt aardappels en wast af. Het vreemde is dat hij, volgens eigen zeggen, toen hij een dag of 10 in een verzorgingshuis zat om te revalideren, meer at.

Een bijkomend probleem is dat onze smaken vaak nogal van elkaar verschillen.

Het lijkt me misschien wel een interessant boek om op m'n lijstje te zetten.

kwam dankzij de recensie van Willeke over een ander boek rond eten, dit (korte) filmpje van de schrijfster van dit boek tegen.

www.youtube.com/watch?v=uLRf_t4cUtI

Dettie