Ursus Wehrli - Opruimen, dat is de kunst

Op genre vind ik te ingewikkeld. Veel dingen zitten wat mij betreft toch wel vaak op de een of andere grens. Ik houd het eenvoudig.

Dat is maar net wat je eenvoudig noemt. Ik weet vaak wel welke soort muziek ik wil horen, maar twijfel over de uitvoerende. Als ik dan op naam moet gaan zoeken, raak ik de weg kwijt.

Ik weet meestal wel wat ik wil horen en wat daar aan voldoet. Genres zitten me alleen maar in de weg.

Bij klassiek zou ik de keus hebben tussen bijvoorbeeld:

Bach

Tony Banks (de toetsenspeler van Genesis, waarvan ik iets heb dat min of meer als klassiek gezien zou kunnen worden)

Beethoven

Philip Glass (minimal music?)

Holst

Jon Lord (de toetsenspeler van Deep Purple, die tegen het eind van z'n carrière een paar albums heeft gemaakt, die meer in een klassieke hoek zitten, maar waarvan ook werk op het randje zit)

Johan de Meij (is dat klassiek?)

Wim Mertens (minimal music?)

Mozart

Mussorgsky

Stravinski

Vivaldi

Ik denk dat als je zelf classificeert, je ook wel weet wat waar staat. Dus als jij vindt dat Tony Banks klassieke muziek maakt, dan zet je de cd daar neer, en weet je dat ook.

Als ik zin heb in klassiek, dan is dat nooit zo ruim: ik heb dan zin in viool, piano of een symphonie. Van wie maakt niet zo veel uit. Ik ken de uitvoerenden niet altijd, dus staan ze op genre, dan vind ik ze makkelijker.

Zo werkt dat bij mij nooit. Ik weet over het algemeen precies waar ik zin in heb en welke artiesten daarbij passen. Of ik Tony Banks klassiek moet vinden, weet ik niet. De meeste dingen niet, maar hij heeft 2 CD's gemaakt die op Naxos zijn uitgegeven en dat is een klassiek label. Daar heb ik een CD van. Verder heb ik niets van hem. Ik kijk ook vaak naar hoe vaak ik iets gedraaid heb, dus als ik iets een tijd geleden gedraaid heb, dan wil ik dat wel eens pakken.