Pelle Sandstrak - Mr. Tourette en ik

Achterflap: Pelle groeit op in een Noord-Noors dorpje. Hij verzint steeds meer regels waaraan hij zich moet houden. Als er bijvoorbeeld een vliegtuig overvliegt, moet hij zijn laarzen uitdoen om te voorkomen dat het neerstort op zijn huis. Als Pelles vader een artikel leest over Gilles de la Tourette herkent hij symptomen van die aandoening in zijn zoon. Maar wanneer hij Pelle meeneemt naar een arts, zegt deze: 'Tourette? Nee, dat hebben we hier niet.'

Lees verder www.leestafel.info/pelle-sandstrak

-

Je moet toch maar eens mijn kinderboekrecensies gaan lezen berdine... (even plagen)

www.leestafel.info/annick-beyers-a-erik-buelens

www.leestafel.info/janneke-helling-van-rheenen

Maar het is inderdaad zo dat de meeste mensen alleen weten dat iemand dan schunnige dingen roept, terwijl dat eigenlijk lang niet altijd voorkomt.

De tics en dwanghandelingen wél. Het lijkt me enorm lastig.

Het lijkt me een bijzonder boek, helder en duidelijk als ik jouw recensies zo lees.

Het boek wordt vergeleken met Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht en 'bevat elementen van een roadmovie' las ik. Vind jij dat ook Berdine?

Dettie

Nee ik vind het niet lijken op het wonderbaarlijke voorval. Het rechtlijnige, afwijkende denken van de jongen in dat boek is voor de jongen normaal. Sandstrak wéét dat wat hij denkt en doet niet normaal is. Hij schaamt zich daar ook voor en ontwikkelt manieren om het niet op te laten vallen.

En een roadmovie, ja als je een mentale reis bedoelt, dan wel. Hij daalt af in een heel diep dal en hij worstelt zich met hulp daar ook weer uit. Er is een duidelijke ontwikkeling ten kwade en daarna ten goede.

Ik denk dat je het wel zou waarderen, ondanks de "ziekte". Sandstrak is een sterke persoonlijkheid. Hij vecht.

Mooie recensie, Berdine! Best een heftig onderwerp. Er worden vaak grapjes gemaakt over mensen met Tourette terwijl het echt een heel nare aandoening is en het, zoals jij ook schrijft, veel meer omvat dan scheldwoorden roepen. Volgens mij komen tics en dwangmatige handelingen juist vaker voor. Knap van de schrijver om het zo open en haast met humor te omschrijven.

Mooie recensie Berdine. Klinkt als een boeiend boek. Ik recenseerde hier ooit ook een boek over Tourette en werd ook totaal verrast door de inhoud van deze aandoening. Ook mijn gedachten gingen alleen maar uit naar de tics, terwijl het eigenlijk veel veelomvattender en nog ingrijpender is dan dat.

Ja die tics worden zelfs als het minst storende ervaren. Het is veel erger als je niet meer over drempels kunt of denkt dat je door een bepaald merk koffie vergiftigd wordt. Dat verziekt je leven pas echt. Het is geweldig om te lezen hoe zijn therapeuten hem van de meeste dwanghandelingen wisten af te helpen. Hij moest b.v. 5 keer per dag een pak koffie te gaan kopen (nadat hij geleerd had te accepteren dat dat merk hem niet ziek maakte) op de manier van een "normaal" mens. Niet het 9e pak uit het schap maar gewoon het 1e. De therapeut vroeg zijn baas om een gigantisch geldbedrag voor het kopen van die koffie en omdat het voor een patiënt was kréég hij het ook. Zou dat in Nederland ook kunnen, vroeg ik me af? Dat je bij een zorgverzekeraar aanklopt; Mag ik 600 euro om mijn patiënt koffie te leren kopen? De inzet van zijn therapeuten was enorm. Hij heeft heel veel geluk gehad.