Theo Barkel - Dylan Proosten / Vergeet mijn naam niet

Willeke schreef : Een mooie integere recensie inderdaad!

Het lijkt me gekmakend inderdaad, om niet precies te weten wat er gebeurd is, dat maakt rouwen denk ik nog moeilijker dan het toch al is.

Ja, dat geven de ouders ook aan. Dat de onzekerheid hen belet de dood van hun kind een plek te geven. Het moet al ontstellend moeilijk zijn om door te leven na zoiets vreselijks maar als je niet weet wat je kind is overkomen dan moet dat slopend zijn. De ouders hebben het idee dat er een incident aan de dood van Dylan vooraf is gegaan, dat hij daarom zonder jas in de kou buiten was, en ze hopen dat er iemand is die hun meer over die bewuste avond wil vertellen dan dat nu bekend is.

Dan zal het in ons streekdagblad geweest zijn. Rijen is op fietsafstand.

Dat zou heel goed kunnen.