José Fernanda - Weerloos

Ging het interview over haar leven nu of toch vooral over het boek en haar verleden? (Ik wilde het artikel online lezen maar dat kon alleen tegen betaling)

Het interview gaat over het boek en haar verleden. Het vreemde is ergens dat ze tegen het einde van het interview zegt dat ze met niemand zou willen ruilen, omdat ze denkt dat haar kunst veel braver zou zijn als ze in een keurig gezin zou zijn opgegroeid. Ergens heb ik misschien wat moeite om die gedachtengang te volgen, alsof het lijden als het ware noodzakelijk zou zijn om interessante kunst te creëren. Misschien is het ook een manier om met dit verleden om te gaan, omdat je het toch nooit ongedaan kunt maken.

Renate schreef : Ergens heb ik misschien wat moeite om die gedachtengang te volgen, alsof het lijden als het ware noodzakelijk zou zijn om interessante kunst te creëren.

Het lijkt me niet dat lijden noodzakelijk is om mooie kunst te creëren maar ik kan me wel voorstellen dat ze misschien bepaalde ervaringen verwerkt in haar kunst. Dat ze minder remmingen heeft en meer durft door het overwinnen van haar verleden en dat zoiets dan in haar werk terug te zien is.

Hier kun je haar werk bekijken: www.josefernanda.com/#!paintings/cryv

Annemarie schreef : Ergens heb ik misschien wat moeite om die gedachtengang te volgen, alsof het lijden als het ware noodzakelijk zou zijn om interessante kunst te creëren.

Het lijkt me niet dat lijden noodzakelijk is om mooie kunst te creëren maar ik kan me wel voorstellen dat ze misschien bepaalde ervaringen verwerkt in haar kunst. Dat ze minder remmingen heeft en meer durft door het overwinnen van haar verleden en dat zoiets dan in haar werk terug te zien is.
Dat zou kunnen, maar ik blijf er een wat raar gevoel bij houden. Je zou dus bijna kunnen zeggen, bemoei je niet met ouders die hun kind mishandelen, want misschien wordt het kind door de mishandelingen later een groot kunstenaar. Ik weet het, het klinkt absurd, maar ik krijg toch een beetje dat gevoel bij haar opmerking.

Ik vraag me ergens ook af of het wel zo werkt. Ik heb in m'n verleden ook veel moeten overwinnen, maar ik heb nog steeds heel veel remmingen, vooral in de omgang met mensen. Ik denk dat het toch vooral een kwestie van karakter is.

Bij het bekijken van haar werk kan ik ook niet echt zeggen dat ik er een verwerking van haar ervaringen in zie.

Een mishandeld kind moet je natuurlijk nooit negeren. Het probleem is nu juist dat heel veel mensen dat wel doen. Maar als José tevreden is met wie ze nu is en het idee heeft dat haar jeugd haar juist heeft gesterkt in het vervaardigen van kunst dan ben ik blij voor haar. Het is inderdaad wat jij zegt vooral een kwestie van karakter.

Ik heb heel wat meegemaakt maar ben helaas geen geslaagd kunstenaar geworden