Benno Barnard - Dagboek van een landjonker

Op de cover van het boek zie je het interieur van een klein schrijvershuisje. Het ziet er zonnig en rustig uit. Een rieten stoel met daarin een dik kussen staat bij een inklapbare tafelplank. Op de tafel papier, pen, inkt, een bril en een kleine typemachine. Alles straalt rust en tevredenheid uit, je zou er zelf willen zitten. Des te verbijsterend is het als je het dagboek leest.

Lees verder www.leestafel.info/benno-barnard

Dettie

Jij hebt niet de behoefte de man te leren kennen..

Nee, dit boek maakt niet dat ik sta te trappelen hem te ontmoeten maar je weet nooit hoe iemand in het echt is.

Net wat ik schrijf Maarten van Rossum kan ook behoorlijk mopperen maar verrast je toch met zijn vriendelijke bewogenheid en bedenk ik me net, Herman Brusselmans moppert en gromt ook en is in zijn boeken ook vaak lomp en bruut, maar op tv is het toch een zachtaardige, vriendelijke bijna verlegen man.

Benno Barnard is wel van alle markten thuis en weet ook over allerlei onderwerpen veel te vertellen, alleen ik mis de humor. Het is allemaal zo bloederieus, een heel enkele keer staat er een grappige opmerking maar veel komt dat niet voor.

Dettie

Soms hebben mopperkonten inderdaad heel zinnige dingen te vertellen maar soms mist dan inderdaad een lichtpuntje in het verhaal.