Herman Post - Triomf & tranen

Nou ik denk dat we er niet uitkomen. Het is een verslag over jongeren die een lichte geestelijke handicap hebben en gedragsproblemen. Zij en hun begeleiders vertellen hoe ze de trainingen en de rit zelf ervaren hebben en vooral wat voor positieve resultaten het heeft opgeleverd. De een wordt veel minder snel kwaad, de ander voelt zich veel zelfverzekerder etc. Gewoon een heel positief boek dat laat zien hoe je met z'n allen tot een heel mooi resultaat kunt komen.

Als mijn recensie overkomt alsof dit boek een tranentrekker is dan heb ik de verkeerde recensie geschreven. Ik weet alleen niet hoe ik het anders moet vertellen.

Dettie

Marjo schreef : Hm, en je denkt dat ik niet geraakt zou zijn, ondanks mezelf? Want dat is nu precies wat ik niet zoek, juist wil voorkomen.

Waarom mag een boek over zo'n onderwerp de lezer niet raken Marjo? Het is vast geen tranentrekker maar ik kan me voorstellen dat een boek dat verhaalt over positiviteit en een enorme inzet best even kan ontroeren.

Dat is weer iets anders: natuurlijk mag het de lezer raken, maar ik wil dan die specifieke lezer niet zijn. Ik houd gewoon niet van boeken die emoties oproepen. Dat is persoonlijk.

Marjo schreef : Dat is weer iets anders: natuurlijk mag het de lezer raken, maar ik wil dan die specifieke lezer niet zijn. Ik houd gewoon niet van boeken die emoties oproepen. Dat is persoonlijk.

Nou ja, dat kan natuurlijk.

Of je persoonlijk van dit soort boeken houd of niet is een kwestie van smaak natuurlijk,

maar los daarvan vind ik dit soort projecten geweldig. Ik ken het min of meer van vroeger uit mijn werk, en recent ook nog wel uit het werkveld van mensen uit mijn omgeving; voor jongeren uit deze doelgroep is het een buitengewone prestatie iets buiten zichzelf te doen, en het effect als dát lukt is enorm. De trots om iets goeds te laten zien aan de buitenwereld, iets wat iedereen aanspreekt is enorm. En dat dat dan ook nog in boekvorm verschijnt zal de trots alleen maar vergroten. Goed project dus wat mij betreft.

ja, je zegt het precies zoals ik het bedoelde Willeke. Het is zo'n prachtige prestatie die ze allemaal neergezet hebben. de jongeren (de jongste was 14 de oudste 24) én de buddy's. Een jongen zei het al, eindelijk heb ik eens iets afgemaakt. Maar vooral de enorme positieve werking was zo goed. Het leuke was dat ze op gegeven moment elkaar er doorheen sleepten. Als iemand er even doorheen zat, buddy of jongere, dan hielpen ze elkaar verder.

Dettie