Tom-Jan Meeus - De grote Amerikashow

Ben ik te goedgelovig dan?

Natuurlijk wordt er in de verkiezingstijd hard geroepen, op elkaar afgegeven dat het een lieve lust is, maar net zo snel hoor je - als alles voorbij is - dat de mannen die eerst grote tegenstanders waren, roepen dat ze eigenlijk heel goed met elkaar overweg kunnen, zelfs vrienden zijn. En dus zullen ze 'er wel uit komen'. En ik zie dat ook gebeuren. ( al weet je niet voor hoelang) Wat moet je dan geloven? Het gekissebis? Of het goede maatjes zijn?

Ik ga uit van het goede maatjes zijn en dat het gekissebis bij het verkiezingsspelletje hoort. Partijen horen hun uitgangspunten uit te dragen en dan lijken de verschillen groot. Maar als ze alle twee water bij de wijn willen doen dan komt het wel goed.

Wel mooi dat het boek zo goed weergeeft hoe het (niet) werkt in Amerika.

Dettie

Met de gedoog-coalitie met Wilders zag je bijvoorbeeld dat het nauwelijks te werken was.

De coalitie ervoor (uit mijn hoofd) met PvdA en CDA had zoveel kwaad bloed ( met de campagne waarin Balkenende Bos almaar beschuldigde van draaien en liegen), daar was het onderling wantrouwens zo groot en moesten er zoveel compromissen moesten worden gesloten dat er eigenlijk nietss gebeurde.

De mannen, allemaal mannen volgens mij, die nu aan het formeren zijn, hebben ook van alles geroepen, maar bij hen gaat het gelukkig wel los lopen vermoed ik.