F. van Straaten - Londen, multicultureel Mekka aan de Theems

Net als de meeste Europese steden kent ook Londen de laatste jaren een grote stroom aan nieuwkomers. Eén op de drie inwoners van Londen is inmiddels in het buitenland geboren, en van de kinderen die in 2007 in Londen geboren werden had 54 procent een moeder wiens wieg in het buitenland heeft gestaan. In tegenstelling tot de rest van Europa, en zelfs in tegenstelling tot de rest van Engeland, gaat dat echter met veel minder problemen gepaard, en verloopt het samenleven van de verschillende bevolkingsgroepen met veel minder rumoer dan bijvoorbeeld bij ons de laatste jaren het geval is.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/non-fictie

Willeke

He wat leuk die links naar die intervieuws, dank je wel!!

"Echte tolerantie vergt een meer actieve opstelling waarbij je de ander ruimte laat en het recht op zijn mening erkent, waarbij je met elkaar in debat gaat, kritiek uitoefent, en dingen op de hak neemt, zonder die te verbieden of te voorkomen”

Ik vond dit stuk uit het citaat zo mooi, en ik putte er ook wel weer hoop uit. Dat laatste deel gebeurt bij ons, juist omdat er zoveel debat is, de laatste jaren juist wel, er is veel discussie, iedereen wordt krijgt wat meer eelt op zijn ziel in het debat, er ontstaat her en der in de satire ruimte om elkaar op de hak te nemen,

dan is dan wel weer het "voordeel" als het af en toe botst, op de lange duur levert dat ook wel weer wat op.

En bij ons was onze geroemde tolerantie denk ik voor een groot deel ook wel onverschilligheid waardoor dingen te lang door modderden.

Niet dat ik blij wordt van ons politieke klimaat, integendeel, maar hier putte ik ook wel weer hoop uit.

Toevallig las ik net een heel humoristisch kinderboek (plafondmeisje) wat eigenlijk ook draait om tolerantie.

Dat meisje was een zwever, ze zweefde ineens, en dat mocht niet, dat was tegen de natuurwet en de natuurwetpolitie trad daar streng tegen op en gebruikte als het nodig was wapens... te weten nietmachines!

Met andere woorden afwijkend gedrag wat niemand verder kwaad deed, mocht niet, en in het boek wordt dat aan de kaak gesteld.

Ik denk trouwens niet dat Nederland onverschillig was, eerder werd iedereen gewoon geaccepteerd, het was normaal zoals het was. Door bepaalde groeperingen is die vanzelfsprekendheid van multiculturele aanwezigheid in een kwaad daglicht komen te staan en dat is iets wat weer teruggedraaid moet worden. In ieder geval omgebogen naar weer menswaardige verhoudingen ipv de ene groep voor de ander stellen.

Dettie

Helemaal mee eens. Ik ben niet eens heel optimistisch wat dat betreft.

Wat klinkt dat boek over dat zwevende meisje leuk. Ik ga snel kijken.

Ik kreeg trouwens wel erg veel zin om naar Londen te gaan door dit boek.

Willeke

Onverschilligheid is misschien niet het woord, maar gedogen wel.

En als je gedoogt ben je niet echt bezig met acceptatie vind ik.