Hans Eijsackers - Stoorzender

Het is natuurlijk heel goed voor Leestafel dat jij deze interesse hebt, want van mij zul je niet veel horen over zulke boeken! Ik vind het helemaal niet leuk om daarover te lezen, al die ellende..

Kijk...zo houden we de boel gevarieerd

Groetjes Willeke

Het is natuurlijk heel goed voor Leestafel dat jij deze interesse hebt, want van mij zul je niet veel horen over zulke boeken! Ik vind het helemaal niet leuk om daarover te lezen, al die ellende..

Ik heb er nog eens over na zitten denken Marjo,

Het klinkt misschien raar, maar ik ervaar dit soort boeken niet als “ellende”

Ik heb een afkeer voor boeken in dit genre die zielig van toon zijn, die vallen wat mij betreft meteen door de mand,

En ik kan ook niet zo goed tegen de ik-ben-gehandicapt-maar –kijk-eens-hoe goed-ik het-voor-elkaar-heb boeken,

Maar een boek zoals hierboven wat zo informatief en bijna zakelijk van toon is vind ik op geen enkele manier ellende. De man heeft een rotziekte en is niet doorsnee, en daarmee vind hij zijn weg door het leven. Zoals andere mensen hun verhaal hebben. Het gevoel van medelijden, of “och wat erg” bekruipt me in zo’n geval geen moment.

Een boek als wat ik van de week las, over methodieken in de jeugdzorg, is weer een heel ander verhaal. Dat vind ik gewoon beroepsmatig interessant. Maar ook bij die jongeren bekruipt mee in geen enkel geval het gevoel van ellende.

Er zijn zoveel mensenen anders dan normaal. En wat is normaal.

Misschien komt het omdat ik uit die hoek kom en ook al van kinds af aan in tehuizen kwam. Zal heel goed kunnen.

Ik ervaar het in ieder geval niet als zwaar of moeilijk, het is pure interesse.

Groetjes Willeke

Dan is jouw ervaring anders dan de mijne, wat natuurlijk heel plausibel is!

Ik heb een afkeer voor boeken in dit genre die zielig van toon zijn, die vallen wat mij betreft meteen door de mand,

En ik kan ook niet zo goed tegen de ik-ben-gehandicapt-maar –kijk-eens-hoe goed-ik het-voor-elkaar-heb boeken

Ja precies, je hebt inderdaad van die verhalen. Toch lees ik liever non-fictie over dit soort dingen dan fictie. Bij fictie moet je van goede huize komen wil je de aandoening of ziekte in een verhaal kunnen beschrijven zoals het werkelijk is. Lukt dat niet dan roept het alleen een hoop ergernis of verdriet op.

Dus dan kun je het beter een non-fictie boek schrijven en lezen.

Dettie