Ik heb het interview verzonnen, er staat ook boven 'denkbeeldig gesprek met Lisette Thooft'.
Het boek bestaat uit allemaal hoofdstukken waarin ze deze dingen beweerd. Het hangt in elkaar van aanhalen van vooral Amerikaanse artikelen en er is amper een touw aan vast te knopen. Ze springt van de hak op de tak, werkt niets uit en zoals ik al zei, ze kent het woord armoede niet.
De bedoeling is dat mensen een keer stop moeten kunnen zeggen, nu heb ik genoeg geld, ik hoef niet nóg meer. Dat ze meer moeten genieten van wat ze hebben en niet moeten streven naar meer meer meer.
Tussendoor heeft ze ook nog zoiets als feministische trekjes die duidelijk slaan op vrouwen die het al meer dan goed hebben (en het feminisme er even bij doen). Maar wat mij zo ergert, ze heeft het over waanzinnig rijke mensen die dan ook makkelijk stop kunnen zeggen en dan nog bij wijze van spreken een riante erfenis achterlaten na bijv. 30 jaar stop zeggen!
Ik heb al eerder artikelen van haar gelezen in GENOEG, dat consuminderblad en dat was een geblaat van rijke vrouwtjes die een stapje terug deden, geen wijn meer bij de slijter maar uit de supermarkt haalden. Dat had wel een strijd gegeven met manlief! 3 x in plaats van 4 x op vakantie gaan en oh oh wat trots dat ze nu zelf de kinderen verzorgden, maar wat een tijd ging er in kinderen zitten. Dat viel wel érg tegen! Brrrr.
Bernadet