Eefje Pleij - Juf met staarten

Juf met staarten

op een zwarte school

Eefje Pleij is een 23 -jarige net afgestudeerde leerkracht afkomstig uit het chique Gooi. Ze begint met lesgeven op een school in Amsterdam-West met voornamelijk allochtone kinderen. Een grotere cultuurkloof (het Gooi -Amsterdam West) bestaat haast niet. Stuiterend van de zenuwen begint ze haar eerste dag als invalkracht bij de kleuters en ze vindt het moeilijk maar leuk! Het is erg wennen en lastig dat ze de taal van de moeders en vaak ook de kleuters niet spreekt. Maar toch lukt het haar wel om contact te krijgen met de kleuters middels spelletjes en verhaaltjes. Ze heeft ook de nodige zelfspot...

'Vlak voor de trap hoor ik een kleuter uit een andere groep tegen een kind van mij zeggen: “Jullie juf is lekker ziek, net goed!’’ Mijn kleuter antwoordt: “Maar wij hebben nu een juf met staarten en jullie lekker niet!’’ Ik recht mijn rug, kin omhoog en borst naar voren. Ik ben geen vent met ballen maar een juf met staarten!’

Moeilijker wordt het als ze als vaste kracht groep 7/8 les moet gaan geven...

Ook hier een moeizaam contact met de ouders, ze moet erg wennen aan het feit dat sommige moeders niets in te brengen hebben. Alleen de vaders hebben wat te zeggen. Ook het feit dat een meisje met een hoofddoek op school komt omdat ze is gaan menstrueren vindt ze moeilijk. (Vanaf dat moment zal dat kind altijd haar haar moeten bedekken.)

Grappig is het om te lezen hoe de school op zijn kop staat als de onderwijsinspectie langs komt. Iedereen staat op scherp en doet extra zijn/haar best om ene goede indruk te maken.

Minder leuk is de afloop van het uitstapje naar het Dolfinarium. Veel kinderen blijken kettinkjes gestolen te hebben. Eefje is enorm teleurgesteld in 'haar'kinderen. Ze lucht haar hart bij de directrice

''Die rotkinderen, juist mijn groep, terwijl ik altijd bezig ben met hoe het hoort, ze hebben heel het Dolfinarium leeg gejat, nog even en er had geen dolfijn meer gezwommen'

samen met de directrice bedenken ze een oplossing die erg goed blijkt te werken... de kettinkjes worden teruggestuurd.

Met vallen en opstaan, met veel lachen en veel frustratie slaat ze zich er doorheen. Aan het eind van het eerste jaar weet ze... Ik blijf hier, ik ben er niet alleen om rekenen en taal te geven maar ook om op te voeden, ik kan tenminste proberen de kinderen wat mee te geven.

Een boekje dat lekker wegleest. Af en toe denk je hoe naïef kan iemand zijn, maar dat is juist ook de charme van Eefje.

Ze vertelt eerlijk hoe ze alles ervaren heeft, met veel liefde voor 'haar' kinderen.

Paperback | 192 Pagina's | Muntinga B.V., Uitgeverij Maarten ISBN10: 904170681X

© Dettie,

mei 2007

Het is in verhalend verteld, begrijp ik? Geen hoogdravende quasi-wetenschappelijkheid?

Het klinkt heel interessant..

Ja het is verhalend verteld, echt de 'belevenissen' van een blanke vrij beschermd opgegroeide meid (dochter van Herman Pleij) die ineens geconfronteerd wordt met een allochtone school en omgeving. Leuk om te lezen. Ze noemde zichzelf 'Alice in wonderland'.

Het boek was niet van mij anders had ik het je toegestuurd.

Dettie

genoteerd! ik hou mijn hart vast, want van het soort films dat ervan gemaakt wordt, ga ik meestal lopen, dat zijn bijna heldenverhalen. misschien blijft een boek meer down to earth...

Haha nee dit is absoluut geen heldenverhaal.

Gewoon een verhaal over de ervaringen van een leerkracht met alle blunders, ontroerende, leuke en moeilijke dingen die bij zo'n vak horen en dat heeft ze leuk verteld.

Dettie

Ik schrijf het gewoon op, Bernadet, misschien heeft de bieb het.