Emma J.J. Voerman - Onder de radar

Ja spijt krijgen van hun transitie gebeurde al. Dat is niet van de laatste tijd. En ja, enkele mensen kunnen een transitie aangaan omdat het interessant lijkt, of 'in de mode' is. Maar ik denk niet dat het vaak zal gebeuren, want het is toch heel wat om je in het geval van man die vrouw wordt, om je geslachtsdelen weg te laten halen en borsten te krijgen en dergelijke. Persoonlijk denk ik dat mensen die spijt krijgen zich veel te veel voorgesteld hadden van hun leven na de transitie. Ze dachten dat dán alles goed zal zijn, dat ze dán een prachtig leven zouden krijgen. Het is dan meer een vlucht in plaats van een transitie.

Niemand zegt overigens dat je 'nu ineens weer transvrouw' zou moeten zijn, dat maak jij ervan. De aandacht die er nu is, is voor mij voornamelijk dat mensen leren dat ze zich niet hoeven te generen dat ze zich man of vrouw voelen terwijl ze niet zo geboren zijn. Ik vind dat juist wel goed.

Vroeger waren homoseksuelen of lesbische mensen ook uitzonderlijk. Jos Brink, Albert Mol, Robert Long waren degenen die er openlijk voor uit kwamen en hebben daardoor heel veel mensen over de streep getrokken om er voor uit te komen en eindelijk zichzelf konden zijn.

Zoveel aandacht is er overigens helemaal niet over transgender zijn, het zijn maar enkele mensen die naar buiten treden. Nicky is zelf gedwongen naar buiten te treden. Achteraf gunstig, maar wel erg dat het móest en ze niet zelf kon beslissen of ze het wel bekend wilde maken.

Ik denk dat over een tijdje transgenders veel meer geïntegreerd zijn en het niet meer als iets uitzonderlijks wordt gezien,juist door de aandacht van nu.

Dettie

Ik denk dat er bij mij ook een soort twijfel is. Aan de ene kant de manier waarop ik m'n transitie in het verleden beleefd heb en aan de andere kant de manier waarop mensen hun transitie nu beleven. En dan vraag ik me ook af hoe ik het nu zou beleven, als ik nu jong zou zijn. Zou ik m'n anders zijn vieren, of zou ik net als destijds gewoon zo veel mogelijk gewoon als vrouw gezien willen worden?

Het weg laten halen van geslachtsdelen was in het verleden zelfs verplicht, om je geslacht in je geboorte-akte te laten wijzigen. Nu is dat niet meer zo en vinden sommige activisten dat het laten wijzigen van het geslacht in de geboorte-akte eigenlijk ongeveer net zo gemakkelijk zou moeten zijn als een adreswijziging. Ik weet niet goed wat ik daar van moet vinden.

Het is uiteindelijk ook iets wat veel verzet oproept www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/ges...swijziging~ba64820d/

<blockquote>Het gebeurt zelden, maar het komt voor dat je in Den Haag niet wordt overvallen door de parlementaire herrie maar door de stilte. Bij toeval kwam ik erachter dat op de Kamerrol voor week 8, dus over veertien dagen, het onderwerp ‘wijziging van geslacht in de geboorteakte’ staat. Dat is stadhuistaal voor de nieuwe Transgenderwet. Straks kun je je op 16-jarige leeftijd melden aan de gemeentebalie voor een geslachtswijziging. Daarvoor hoeft de gemeente niet langer een deskundig advies te eisen – nee, dat mág ze zelfs niet meer doen. Voor dat laatste heeft de transbeweging hard gelobbyd. Zo’n ingrijpend besluit, voor jezelf en voor je omgeving, wordt een soort adreswijziging, los van een eventuele medische behandeling. Het zal aan mij liggen, maar het oorverdovende gebrek aan debat hierover stelt niet gerust.

Bij informeren bestaat bij partijen vooral verlegenheid. Niet bij links, dat heeft emancipatie hoog in het vaandel. D66 wil nog een stap verder, namelijk dat je vanaf 12 jaar naar het stadhuis kunt voor je geslachtswijziging. De VVD weet het nog niet, het CDA worstelt, de ChristenUnie tobt en zegt dat er in het regeerakkoord niets over is afgesproken. De SGP heeft een helder denkstuk tegen de Transgenderwet geproduceerd en een ronde tafel georganiseerd met deskundigen, waar de linkse partijen wegbleven. Maar ook de SGP is kopschuw bij dit onderwerp. Onderschat niet de angst van politici voor de macht van de talkshowtafels.</blockquote>

Moet ik dit nu als een vooruitgang zien? Of is dit iets dat ons juist niet vooruit brengt?

Wordt transgender zijn dan niet te veel een jasje dat je uit, of aan kunt trekken?

Een keuze die je wel of niet kunt maken, zoals er soms ook over homoseksualiteit gedacht werd. Als het een keuze is, waarom zou je die keuze dan maken? Om interessant te zijn? Dat verwijt heb ik vroeger wel eens van een vriend gehad.