Ah, nu snap ik het, ik dacht dat je refereerde naar het boek van Chaja Polak!
Ja heel veel mensen wentelen zich in slachtofferschap, tot het extreme aan te, zoals Isabel van Boetzelaer doet met haar boek. Zij praat haar vader schoon, wat ook te begrijpen is, want niet veel mensen willen hun vader zien als de man die meehielp aan de jodenvervolging. Zij kent haar vader mogelijk als de vriendelijke liefhebbende man en dan is dat verleden moeilijk te rijmen met de man die zij kent.
Haar vader, doet het af als iets wat op dat moment niet tot hem doordrong wát hij mede veroorzaakte en gewoon alles maar deed. Het lijkt me sterk als je bij de SS zat en aan het Oostfront hebt gezeten, dat je zo naïef was. Het is de dochter haar trauma want zij zal steeds moeten opboksen tegen die 'verkeerde' vader. Maar dan had ze beter eerlijk kunnen zijn ipv hem goedpraten en hem een slachtoffer van zijn tijd maken.
Dettie
