Theo Thijssen: Kees de jongen

Een gouwe-ouwe..tijdloos dit boek, al speelt het in 1890 en is het geschreven in 1923. Autobiografisch heb ik me laten vertellen.

Kees de jongen

Al heel lang stond dit boek op mijn verlanglijstje, als een van de gouwe-ouwe die ik toch eens moest lezen. Het blijkt een tijdloos boek: leest vlot, duidelijke taal.

Het verhaal zal wel bekend zijn: de jongen Kees leeft in een eigen droomwereldje terwijl hij zijn dagelijkse gangetje gaat. Het speelt in Amsterdam, in de omgeving die ik ken van de dagboeken van Anne Frank. Maar het speelt veel eerder, eind 19e eeuw, er waren nog geen auto's, men liep voornamelijk, of je had de paardentram. Of een koets, zoals waar Kees later in komt te zitten als hij zijn vader naar het kerkhof begeleidt. Het was de tijd waarin kinderen niets mochten weten, waarin ze weggestuurd werden als volwassenen iets te bespreken hadden. Maar Kees begreep veel, en al wilde hij het niet toegeven aan zichzelf, hij wist dat het helemaal niet goed ging met zijn vader.

Intussen gaat hij naar school waar hij op een dag Rosa zijn klas binnenstapt, en daar is dan de liefde. Heel voorzichtig, heel lief allemaal. Als zijn vader overleden is, vindt hij troost op school, vooral bij Rosa. Zijn eerste dag op school na de begrafenis vind ik een van de mooiste stukjes in het boek. Dramatisch natuurlijk, maar tegelijk realistisch. Nergens wordt overdreven drama opgevoerd, terwijl het de familie Bakels toch helemaal niet goed gaat.

Ik moet nu toch de film eens bekijken. Is het een 'tearjerker' geworden?

Marjo

Ach, dit was zo'n mooi boek. Mij staat de zwembadpas nog in m'n geheugen gegrift. Ook de dood van die vader en het gevoel van kees wat er zo mooi bij omschreven werd.

Het zou eigenlijk verplichte kost moeten zijn dit boek!

Bernadet

Ik heb het vorig jaar gekocht, toen het opnieuw werd uitgebracht vanwege de film. Of was het misschien het jaar daarvoor? Heb het in ieder geval nog niet gelezen. Het ligt op de stapel(s) boeken die op hun beurt wachten!

Lezen Eric, leg het maar bovenaan op je stapel,

het is een mooi verhaal en erg mooi geschreven ook.

'Het grijze kind' schijnt ook aan te bevelen te zijn. Dat heb ik nog niet gelezen.

Groetjes

Bernadet

De zwembadpas, het is een van de mooiste boeken die ik ken. Het is lang geleden dat ik het gelezen heb, maar dat doet er eigenlijk niet toe. "Het grijze kind" is ook heel mooi. Waar ik erg van genoten heb is "Het taaie ongerief", leuk, heel erg leuk.