Ridderroman

Onder een ridderroman verstaat men in de eerste plaats een middeleeuws verhaal over ridderavonturen (het genre wordt ook heden ten dage nog beoefend).

Hierbij moet men niet direct denken aan een doorlopend geschreven verhaal, zoals bij een moderne roman.

In de ontwikkeling van de ridderroman worden twee fases onderscheiden : de voorhoofse (met basis in de Frankische beschaving, waarbij vooral moed en trouw belangrijk zijn, de helden zijn ruw en weinig beschaafd tegenover vrouwen) en de hoofse (eerder een geïdealiseerde gedragscode van de ridder, beschaafde omgangsvormen zijn belangrijk, de vrouw wordt met eerbied behandeld).

Enkele voorbeelden :

Karel en de Elegast (voorhoofs)

Graalromans (hoofs)

Op het einde van de Middeleeuwen boetten de ridders aan belang in, en verloren zij hun maatschappelijk gezag. De eerste parodieën zagen dan ook al snel het licht :

Tale of Sir Topaz (Chaucer)

Don Quichote (Cervantes)