Guido Aerts - De club van tien 10+

Alvast bedankt dat je het wil proberen.

Vlaanderen wordt overstelpt door boeken van Nederlandse auteurs en ik vermoed dat zij zelden bekritiseerd worden voor de vele Noord-Nederlandse woorden die de jeugd in Vlaanderen niet kent.

Inmiddels weten Vlaamse kinderen wel wat ‘harstikke’ of ‘de mazzel’ betekent. Hoe leuk is het trouwens om een woord te gaan opzoeken en later zelf te gebruiken. Er valt ook wel iets te zeggen over het feit dat de Vlaamse stripreeks Suske en Wiske zo succesvol is in Nederland.

Kinderen uit Antwerpen, Gent of Oostende zullen eerder naar Brussel trekken dan deze uit Sittard, Goes of Amstelveen, maar het naspelen van het verhaal hoeft niet noodzakelijk ter plekke te gebeuren.

Voor hen die nooit in Brussel geraken kan het volstaan om op een stadsplannetje het avontuur van de tien clubleden te volgen. Zo kan het verhaal bijvoorbeeld evengoed in Berlijn, Londen, Parijs of Amsterdam gesitueerd worden. Er is trouwens reeds een nieuw verhaal in de maak dat zich afspeelt in het Zevengebergte in Duitsland.

Ook al doet het hier niets ter zake, maar graag ter overweging: zelf heb ik op het einde van mijn carrière aan vele buitenlandse expats Nederlandse les gegeven. Velen vroegen of ik hen Noord- of Zuid-Nederlands zou aanleren? Ik antwoordde dan dat er maar één Nederlandse taal bestaat maar zij drongen er toch op aan om het zachte Vlaams te leren praten in tegenstelling tot het harde 'Hollands'. Ja, dat Vlaanderen (zijn taal en alles wat er bij hoort), dat door Paul Van Vliet zo prachtig wordt bezongen.

Op het forum van kenniskantoor.be schreef Cindy Mergits onlangs het volgende:

Ik ben zelf geen schrijver, maar wel bibliothecaris in het grensgebied Nederland-België. Ik wist dit op voorhand niet, maar er is wel degelijk een voelbaar verschil tussen het Nederlands uit Nederland en het Nederlands (Vlaams) uit België. Dit kan gaan over alledaagse woorden, zoals lopen en rennen. Uit eigen ervaring weet ik dat Nederlanders het 'Vlaamse taaltje' (zo noemen ze dat dan) heel leuk vinden om te horen. Het klinkt zangerig. Maar ik weet ook dat sommige boeken inderdaad niet worden aangeschaft in Nederlandse bibliotheken vanwege teveel 'Vlaamse' woorden.

Dan zijn er ook nog grote taalverschillen tussen Zuid-Nederland en Noord-Nederland. En dan ook nog eens qua culturele en religieuze gevoeligheden. In de bijbelgordel (gebied van Zeeland naar Overrijssel) moet je bijvoorbeeld niet afkomen met fantasieverhalen. Dit is namelijk een erg gereformeerd gebied, waar ze bepaalde onderwerpen niet tolereren.

Ik moet bekennen dat ik op mijn beurt niet wist dat het (nog steeds) zo erg gesteld is bij mijn Noorderburen.

Eerlijk gezegd heb ik geen problemen met 'Vlaamse' woorden in boeken. Een van mijn favoriete auteurs (Hubert Lampo) was een Vlaming. Het enige waar ik bij Vlaamse boeken wel eens een probleem mee heb is met het onvertaald laten van Franse citaten.

Ik heb er ook geen problemen mee, maar ik woon dan ook dicht op de grens. De kinderen die ik voor mijn neus krijg in de bieb dus ook, maar tegenwoordig komen ze wel overal en nog ergens vandaan, al wonen ze hier.

Laatst kreeg ik een boek in handen dat net ingeleverd was, van een Vlaamse auteur - wie was het toch al weer???- en daar zat een briefje in waarop de leerling de woorden moest schrijven die hij moeilijk vond. Dat waren de Vlaamse woorden...

Natuurlijk kan een kind dat opzoeken, en juist spannend vinden, maar de jeugd verandert hard. Het lijkt wel of alles voorgekookt moet zijn.

Maar zoals gezegd: ik neem al deze opmerkingen mee!