Astrid Sy - De brieven van Mia 9+

Laila leunt met haar kin op haar armen over de reling van de galerij en kijkt hoe de regen naar beneden valt. Ze zucht en knijpt met haar ogen alsof ze het door pure wilskracht wil laten stoppen met regenen. Regen. Dat was een van de eerste woorden die ze hier leerde. [...] Lange donkere winters... nog zoiets doms aan Nederland, denk Laila.

lees verder www.leestafel.info/astrid-sy

Dettie

Nog al een! Maar goed, het blijft helemaal goed.

Helaas is oorlog van alle tijden. Na de oorlog riepen de mensen "nooit weer" maar het blijft gewoon gebeuren. Dat het boek heftig is, is naar maar het is nu eenmaal is heftig onderwerp. Dat valt niet te verzachten. Hopelijk lezen zo veel mogelijk mensen dit (kinderen én hun ouders) en begrijpen ze daarna dat mensen uit Syrië er echt niet om gevraagd hebben naar Nederland te komen maar dat ze zonder twijfel terecht zijn gevlucht.

Het is geen nare heftigheid, het wordt allemaal niet weerzinwekkend weergegeven, maar wel realistisch, in die zin dat er niet vaag omheen gepraat wordt, wat er in de oorlog met joodse mensen gebeurd is. Dus de gaskamers worden wel genoemd maar er wordt niet uitgebreid en in detail op ingegaan. De werkelijkheid is al heftig genoeg.

Het is een prachtig verteld verhaal, waardoor je af en toe even een traantje wegpinkt. Maar ook dat is alleen omdat je meeleeft, niet van nare heftigheid.

Dettie

Helemaal en compleet met je eens. Prachtig hoe verleden en heden verweven wordt door meneer Cohen en Laila samen te brengen!

Het is een indringend verhaal, een verhaal dat je bijblijft, en inderdaad: dit zou iedereen moeten lezen.

Ja hè, een heel bijzonder boek met prachtige inhoud. Mag van mij wel een prijs krijgen in de hoop dat het dan heel veel aandacht krijgt.

Dettie