Victor Kammeijer - De walnotenkraker (10+)

Er komen inderdaad wel vaker grapjes voor volwassen in kinderboeken langs. Misschien vinden schrijvers het grappig dat kinderen dat niet door hebben. In dit geval hoop ik eigenlijk niet dat kinderen gaan vragen hoe het zit. En zullen er nog veel mensen boeken voorlezen aan tienjarigen?

Pfff gelukkig Annemarie, jij vindt het ook flauw!

En niet alleen de taalgrapjes vond ik flauw maar ook de stereotype beelden van de Chinees en de Noor. (En die arme pekingeenden!)

Ik schat kinderen eigenlijk hoger in. De (flauwe) opmerkingen onderbreken het verhaal teveel. Het maakt dat de voortzetting stagneert.

Het is jammer dat het leuke begin niet doorgezet werd, die jongen werd aanvankelijk heel goed neergezet met zijn voorkeur voor alles wat met een b begint, maar dat wordt helemaal niet uitgewerkt. Ik denk dat je dan een leuker verhaal had gehad. Het rammelde nu nogal.

Ja die opmerking over die oester! Dat vond ik ook wel ver gaan!

Dettie

En ik vond dus precies dat b-fetisjisme niet leuk...

Wat ervaren we zo'n simpel verhaal verschillend! Wat betreft kinderen inschatten, nou ja, ik krijg ze wekelijks voor mijn neus, en weet maar al te goed dat er niveauverschillen zijn. Ik ken ze dus wel, de kinderen die plat gaan voor deze grapjes.

Het zijn helaas vaak ook de kinderen die lezen niet leuk vinden, en wie weet kan dit boek daar dan iets aan doen?

Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik van mening ben dat er in dit boekje gewoon te veel leuks is gepropt: én dat met de b-woorden; én het gekke verhaal over de ontsnapping; én de rare accenten; én alle (woord)grapjes. Als maar één of twee van deze aspecten waren toegevoegd, was het verhaal misschien sterker geweest.

Ook lijkt niemand op het kind te letten. Hij is steeds uren van huis. Soms zelfs in zijn pyjama. Is dat omdat zijn vader onlangs is overleden en iedereen z'n draai nog moet vinden in het nieuwe ritme? Geen idee, want er wordt verder niet op in gegaan.

Natuurlijk zullen er kinderen zijn die dit boek leuk vinden. Deze schrijver schrijft zeker leuk maar ik ben heel benieuwd of hij in een volgend boek een sterker verhaal met iets minder grapjes neer kan zetten. De basis moet zonder grapjes ook sterk genoeg zijn.

Ook dat gebeurt vaker in kinderboeken: er lijken geen opvoeders in de buurt te zijn.

Wat betreft de basis, hm, ik weet niet of je een boek nog prettig vindt lezen als er geen grapjes zijn. Maar laten we het tweede boek maar afwachten!

Dat is overigens iets dat je vroeger ook al had. Zie Pippi Langkous en Puk van de Petteflet.