Elia Barceló - Kinderen van de rode clan (15+)

Leren hoeft ook niet bewust te gebeuren. Het is heel erg moeilijk om aan te geven of 'je er iets aan hebt'.

Leren kan je eigenlijk wel van ieder boek, zelfs van wat wij een flutboek noemen (zelfs Geronimo), dus of je het genre als criterium moet nemen om te zeggen dat het 'niets' is? Ik weet niet wat je als criteria moet nemen hoor, en het gaat er ook om wat je wilt dat kinderen leren.

Even goed duidelijk, ik zeg niet dat het niets is. Ik vind er persoonlijk niets aan en dat is wat anders.

Ik ben gewoon benieuwd hoe andere mensen tegen deze boeken aankijken en wat je er eventueel uit kunt halen.

Op mij komen ze over als steeds veel van hetzelfde, de goede tegen de slechte, en dan aanvallen en uiteindelijk wint het goede - de enkele uitzondering daargelaten -.

Ik mis de verhalen uit het gewone dagelijkse leven met alle gewone ups en downs die erin voorkomen.

Een kind hoeft natuurlijk niet altijd wat te leren maar ik vraag me steeds af wat hier steeds zo leuk en mooi aan is, omdat ik het echt totaal niet zie.

Ik veroordeel het niet, dat dat ook even duidelijk is, maar kan me totaal niet inleven in dit soort verhalen. Eén keer is misschien wel leuk maar als ik het zo zie dan worden ze gevreten en dat snap ik dus niet.

Aan de andere kant: kwam je echt (bijna) alleen maar fantasy en horror tegen? Ik kan het me niet voorstellen. Er zijn echt ook wel avonturenseries, er is de Slash-serie, en vast nog meer.

Nou je zag het bij de link voor 15+ die ik hierboven gaf, en ik schreef ook 'voor het merendeel' thrillers en fantasy, dat genre boeken, hebben in elk geval zwaar de overhand.

Dettie

Dettie schreef :

Ik mis de verhalen uit het gewone dagelijkse leven met alle gewone ups en downs die erin voorkomen.

Dettie

In dit boek komen ook verhalen uit het dagelijkse leven voor hoor. Zo is de moeder van Lena een jaar geleden overleden en ze heeft het daar heel moeilijk mee. Haar vader heeft een nieuwe vriendin en hij is steeds vaker van huis. Lena voelt zich eenzaam en aan haar lot overgelaten.

En dan is er nog het thema vriendschap. Lena keurt de nieuwe vriend van haar vriendin Clara af en dat wordt afgedaan als jaloezie. Voor de komst van Dominic deden de vriendinnen alles samen en nu is dat voorbij. De vriendschap verandert. Lena ontdekt iets over Dominic. Moet ze dat haar vriendin vertellen?

In de meeste fantasy-verhalen voor jongeren spelen problemen die tieners in het dagelijkse leven ook (kunnen) ervaren. Het is alleen in een andere vorm gegoten.

Maar...ik vind ook niet alle fantasy-verhalen leuk. Verhalen als Kinderen van de rode clan lees ik graag maar verhalen met draken erin bijvoorbeeld vind ik minder interessant (en toch zijn er ook drakenverhalen die ik leuk vind). Het fantasy-genre is heel breed net zoals het genre science fiction.

En dat geldt net zo goed voor wat je de 'gewone' verhalen noemt. Misschien is het zelfs wel zo dat je de hedendaagse jeugd op deze manier eerder bereikt dan met een gewoon boek over dagelijkse dingen.

Ook in een gewoon boek moet er naar een of ander hoogte- of dieptepunt worden toegewerkt, en met wat de jeugd gewend is, kan dat knap lastig zijn. Plaats je dan het perspectief in een wereld die heel anders is, dan heb je hun aandacht eerder.

Dus als ik het goed begrijp zijn fatasyverhalen voor jongeren eigenlijk verhalen over gewone mensen

maar dan geplaatst in een fantasiewereld. Grappig, zo heb ik het nooit gezien. Weer wat geleerd!

Ik dacht dat de verhalen voor jongeren een vlucht uit de werkelijkheid betekenden.

Dat ze liever verkeerden in een andere wereld en dat is waar ik van schrok.

Zelf kan ik me altijd slecht inleven in fantasieboeken maar nu begrijp ik tenminste waarom ze zo gewaardeerd worden.

Dettie

Inderdaad, je kan het het beste vanuit een andere hoek bekjken!

Dettie schreef : Dus als ik het goed begrijp zijn fatasyverhalen voor jongeren eigenlijk verhalen over gewone mensen

maar dan geplaatst in een fantasiewereld.

Dettie

Ja, je begrijpt het goed!