Samen onder dak
Het tweede deel uit de serie over de kinderen Tillermans.
Wat vooraf ging:
De vier kinderen Tillermans zijn door hun moeder in de steek gelaten. Nu zijn ze op zoek naar familieleden
Dicey, de oudste Tillermans, wil kost wat het kost dat ze alle vier bij elkaar blijven. Ze is bang dat als de hulpverleningsinstaties er achter komen dat ze rondzwerven, ze gescheiden zullen worden. Ze beginnen aan een moeizame tocht op zoek naar oma, Abigail Tillermans, de moeder van hun moeder. Samen met haar broertjes Sammy en James en zusje Maybeth lopen ze kilometer na kilometer. Ze weten alleen de naam van het plaatsje waar oma woont.
Dicey draagt alle zorg. James helpt haar wel maar begrijpt haar niet altijd. Sammy is de wildebras en bezorgt Dicey veel kopzorgen. Maybeth is een stil, teruggetrokken kind, in haar eigen wereldje levend. Dicey zorgt ervoor dat ze altijd bij water terechtkomen zodat ze kunnen vissen en eten hebben. Ze hebben heel weinig geld maar Dicey is vindingrijk en weet altijd wel een manier te vinden om toch aan geld te komen.
Na vele avonturen komen ze in het plaatsje aan, daar horen ze dat oma een norse stuurse vrouw is en... een beetje gek.....
Dicey besluit toch naar oma te gaan en treft een oude, mensenschuwe vrouw aan in een afgelegen verwaarloosd huis. Oma wil ze absoluut niet in huis hebben en Dicey vecht met de moed der wanhoop om oma overstag te doen gaan...
Heerlijk verhaal. Alle vier de kinderen hebben een apart, eigen karakter. Gedragen zich ook naar hun leeftijd, dat onderscheid is goed beschreven. Sammy is de jongste en het meest verwend door zij moeder, hij gedraagt zich er ook naar, is nukkig, dwars maar toch is het een heerlijk joch. Je leeft echt met ze mee. Maybeth het stille kind is wel vreselijk muzikaal, bij moeilijkheden gaat ze zingen zodat de anderen ook weer opvrolijken. Kortom, het zijn echt kinderen. Met al hun ideeën en kopzorgen en zorgjes.
© Dettie