Mirjam Pressler - Malka Mai (13+)

*zucht* dit was mijn poging een discussie op gang te krijgen

Ik geef het op

Bernadet

Ik zie zo gauw niet wat je hier over kan zeggen. In oorlogstijd waren er goede mensen en mensen die niet meteen slecht waren, maar wel egoïstisch. Nou ja, in oorlogstijd...altijd eigenlijk. Het wordt dan alleen duidelijker omdat er minder is, en mensen gehaaider worden denk ik.

Het stuk waar het kind zich zelf moet zien te redden in het getto, is gruwelijk ja. Het is tot in details beschreven, des te indrukwekkender.

Nou, ik heb het boek in 1 ruk uitgelezen.

Het is inderdaad schrijnend.

Maar wat me het meest schokte was dat de moeder haar kind zomaar achterliet. Juist omdat het kind ziek was moest ze volgens mij bij het kind blijven. Je laat je ziek kind toch niet zomaar in de steek!

Ik kan er dan nog eerder inkomen dat die man haar zo op straat zette. Hem was het inderdaad om het geld te doen maar ook om zijn eigen gezin te beschermen tegen de kruispijlers.

Ik vond de moeder inderdaad nogal op haarzelf gericht. Zij wilde dokter worden, zij wilde status, wat zij wou was juist, zij vond dat ze veilig waren, zij wilde niet mee met de vader naar erets jisrael, zij wile haar dochter terug, zij wilde niet dat iemand haar ervan beschuldigde dat ze haar kind in de steek gelaten had, zij wilde niet dat haar adolescente dochter opgroeide omdat zij zichzelf dan oud zou voelen, zij wilde niet dat haar dochter naar erets jisrael zou gaan.... Ze keek nooit verder dan haarzelf.

Het meest schrijnend vond ik op het laatst, dat het kind zo ver heen was in zijn vertrouwen van de mensheid dat ze tot 2 maal toe probeerde te onsnappen aan de mensen die haar naar haar moeder wilden brengen. En dat ze dan op de koop toe haar moeder niet herkende en zei: "ik wil naar theresa".

Prachtig boek, echt een aanrader.

Groetjes Inge

Het meest schrijnend vond ik op het laatst, dat het kind zo ver heen was in zijn vertrouwen van de mensheid dat ze tot 2 maal toe probeerde te onsnappen aan de mensen die haar naar haar moeder wilden brengen. En dat ze dan op de koop toe haar moeder niet herkende en zei: "ik wil naar theresa".

Denk je niet dat ze niet durfde te geloven dat het echt haar moeder was?

Ze durfde al niet aan haar moeder te denken als moeder maar noemde haar de dokter. En... Theresa was heel goed voor haar geweest. Ze wilde eigenlijk terug naar een plek waar ze zich veilig en goed voelde.

Met haar moeder had ze de nodige ellende doorstaan en nu wilde ze alleen maar een rustige, fijne plek.

Bernadet

Ik denk dat het een beetje van beiden is. Enerzijds niet kunnen geloven dat ze haar moeder zou terugzien, maar anderzijds ook het vertrouwen kwijt zijn in de mensen. Alhoewel dat ik ook denk dat ze op dat moment in haar hoofd zo ver heen (apathie?) was dat ze geen normale conclusies meer trok.

Inge