Ik schreef vanmorgen een boekverslag over een kinderboek over Gauguin met de beginregel 'dit is een boek om je vingers bij af te likken als je van kunst houdt, en heb je toevallig een kind in je buurt dan ben je helemaal een gelukkig mens"
Diezelfde regels kan ik weer moeiteloos gebruiken bij dit boek over Vincent van Gogh. Wat heb je toch een prachtige kinderboeken tegenwoordig. Dit boek ziet er niet alleen héél erg mooi uit (hoe verder in het boek hoe kleuriger de illustraties), het vertelt ook nog eens op een hele mooie manier het verhaal van Vincent en Theo.
Met als rode draad de wind die Vincent alsmaar ideeën in het hoofd blaast, en hem in beweging bracht van de ene plek naar de andere en hem inspireerde. Bijna poëtisch van toon, en ook erg goed getroffen, want ik kan me voorstellen dat Vincent zo'n soort wind in zijn hoofd had, die af en toe tot orkaankracht aanzwol maar ook veel moois in beweging zette.
Een boek wat ik met heel veel plezier las,
en zo snel als het kan met nog meer plezier ga voorlezen.
Mijn van Gogh liefde bleek besmettelijk, er lopen hier een paar kleine Vincent van Gogh-fans rond die ik zeer kan verblijden met dit boek vermoed ik.
Groetjes
Willeke
