Jostein Gaarder - Het geheim van de kaarten (va 12 jr)

Ja in dit boek betoogt hij eigenlijk dat filosofie voornamelijk gaan over je verwonderen en de werkelijkheid niet voor kennisgeving aan neemt.

Je moet eigenlijk kijken met de ogen van een kind.

En jezelf af en toe een vraag stellen,

en dan bén je al filosoof.

Dat vond ik ook wel sympathiek aan dit boek, hij haalt het heel dichtbij.

Niet zo zwaar als wij het altijd maken.

Hij zegt ook eigenlijk dat kinderen deze eigenschap van nature al hebben en deze eigenschap bij het volwassen worden vaak verliezen.

Groetjes

Willeke

Ik heb inmiddels tweederde van het boek gelezen, maar hoe goed slaagt Gaarder er niet in om met kinderlijke eenvoudigheid zulke zware thema's aan het licht te brengen?!?! Fantastisch!

Terwijl het overgrote deel van de tekst heerlijk "weg leest", krijgt het boek jeu door die enkele zin of phrase op een pagina, die je meerdere keren moet lezen of die je aan het denken zet. En die dubbele verhaallijn, die vele levens verbindt. Ik probeer wat meer woorden op papier te zetten over dit prachtige boek. Ik zal het bericht bewerken wanneer het af is. Misschien herkennen jullie je erin...

Hallo Saskia,

Wat leuk zo'n enthousiaste reactie. Ik was zelf ook erg enthousiast over dit boek.

Groetjes Willeke

Hallo Saskia, welkom op Leestafel.

het boek heb ik niet gelezen, maar je maakt me er wel nieuwsgierig naar door je enthousiasme.

Dettie

Ik heb geprobeerd er een stukje over te schrijven, via onderstaande link kunnen jullie het vinden (het is nogal lang, ik weet niet of dat hier te plaatsen valt):

www.saskiaterwel.nl

Ik ben benieuwd of jullie je erin kunnen vinden, of dat jullie je aangesproken voelden tot hele andere delen van het boek. Voor hen die het boek nog niet gelezen hebben, moge het wellicht een aanleiding zijn dat te gaan doen.

Zo...dat is een goed verslag zeg. Ik vond het zelf een behoorlijk ingewikkeld boek om een goed verslag van te maken. niet dat het boek op zich ingewikkeld was, maar op het goed weer te geven emt al die lagen en verhaallijnen vond ik niet makkelijk, maar jou is is dat héél goed gelukt.

Leuk dat enthousiasme over dit boek, en erg herkenbaar, ik heb het zelf ook érg aan lopen bevelen om mij heen.

Mij beviel vooral de nadruk op het "verwonderen". Niet alles voor vanzelfsprekend aannemen maar nadenken over het waarom, en je verwonderen.

Groetjes

Willeke