Inderdaad een heel mooi boek! Per Nilsson heeft een heel rake en boeiende manier van schrijven. De gedachten- en gevoelswereld van het meisje Hannah kan hij heel treffend weergeven. Ook een spannend verhaal! Het einde vind ik een beetje vreemd, maar uiteindelijk goed gevonden, met hier en daar een knipoog naar zijn vorige boeken en naar zichzelf, de voyeur die binnenkijkt in de intiemste wereld van een jong meisje.
Wat mij in het begin een beetje stoorde was dat Hannah overdreven paniekerig reageerde op de anonieme telefoontjes (er werd regelmatig gebeld, maar de beller zei niets) irritant, dat wel, maar om zo te panikeren? Ze is ook heel jong natuurlijk ... Verder in het verhaal wordt duidelijk dat die telefoontjes inderdaad niet zo voorbijgaand zijn en nog een belangrijke rol spelen. Misschien is dat iets té geconcipieerd (ik bedoel: normaliter moet men daar niet zo'n belang aan hechten, hier dus wel, daar hangt hij ook een deel van zijn verhaal aan op), maar bij het verderlezen wordt die reactie geloofwaardiger.
Nilsson is dan ook meesterlijk in het beschrijven van gevoelens. En dat hij zich zo kan inleven in de gevoelens van een jong meisje (wel een uitzonderlijk, als je ze vergelijkt met de andere Zweedse meisjes in het boek) is al super. En dit gaat gepaard met een meesterlijke schrijfstijl....
"Anders dan jij" was het tweede boek dat ik van hem las.
Als ik zou moeten kiezen, verkies ik nog altijd 'De geur van Melisse'; maar dat was dan ook mijn eerste kennismaking met deze steengoede schrijver.
Het verrassingseffect van zijn schrijfwijze was daar natuurlijk groter.
Groetjes. Tiba.