Christien Boomsma -De heks van de bibliotheek (10+)

Spannend verhaal over een sprookjesachtige wereld achter het water die bedreigd wordt door uitdroging en ouderdom. Filou is het moedige meisje dat redding zal brengen.

Een magisch verhaal.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/christien-boomsma

Marjo

Het verhaal zelf lijkt me erg leuk maar waarom er zo'n lugubere voorkant op het boek moet...

Ik zou het daardoor zeker niet kopen. Ik ben een watje dat weet ik maar helemaal begrijpen doe ik zo'n voorkant bij een kinderboek niet. Zo somber en akelig.

Zo'n klein bibliotheekje als in Visvliet hadden wij niet, we hadden zelfs een flinke ruimte maar het was dan ook de enige bibliotheek in Amsterdam-Noord (toentertijd opgezet door de stichting Charitas) Er was nog een bibliotheek vlakbij deze bibliotheek, die was van de Rita-kerk maar dat was niet 'onze' kerk dus mochten we daar niet komen helaas.

Dettie

Zo ging dat bij ons ook. Het patronaat waar de bieb was hoorde bij de kerk.

Weet je dat ik me helemaal niet voor de geest kon halen hoe die omslag er uit ziet? Is me dus niet opgevallen.

Goh, dat je de voorkant zo luguber vindt, Dettie. De meeste mensen die ik heb gesproken vinden hem juist spannend, maar niet eng. Overigens is dat wel de reden waarom gekozen is voor witte letters. Om het niet té te maken.

Misschien nog aardig:

De uitgever heeft een actie aan het boek verbonden. Wie de boektrailer

www.youtube.com/watch?v=PYn5WsaQbv0 op z'n hyve zet en daarvan een bericht stuurt naar de uitgever via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken., maakt kans op één van de 10 exemplaren die ze weggeven.

Ja Christien, ik ben een watje, ik vind al gauw iets luguber.

Ik vond het filmpje bij het liedje Thriller van Michael Jackson ook luguber. :mrgreen:

De voorkant van dit boek doet me denken aan een kerkje met klein begraafplaatsje waar ik opgegroeid ben, dat vond ik toen al griezelig. Dat trieste, die grafstenen, dat kerkje waar je nooit iemand zag enz. Het had iets dreigends, iets naars, terwijl ik eigenlijk niet eens goed wist waar een begraafplaats voor was, daar denk je niet aan als kind.

Dettie

En je kwam niet toevallig uit Visvliet? Het leuke met de voorplaat - vind ik - is dat het 'mijn' kerk is en toch ook weer niet. Want zoals Marjo al schreef: de kerk/bieb uit het boek bestaat en ik beschrijf hem ook zoals ik hem ken. Eenzaam, de bomen eromheen, piepend ijzeren hekje, roodstenen paadje naar de zware houten voordeur... Dat gaat dan door het filter van de tekenaar, die de werkelijke situatie natuurlijk niet kent, maar zich iets voorstelt bij mijn beschrijving. En daar kwam dit dus uit. Voor mij heel bijzonder.