Nou, ik heb deel 2 gelezen en vond het ook minder dan deel 1. Waar ik deel 1 in een ruk uitgelezen heb, had ik hier steeds moeite om geboeid te blijven. Er zijn goede stukken natuurlijk maar ik vind dat belachelijk gepest met Russell nogal lang beschreven. Ook vat ik niet waarom die uitstap naar het museum in London zo uitgebreidt beschreven moet worden.
Het kan natuurlijk ook aan mij liggen hoor. Blijkbaar vind ik in veel boeken dat men te langdradig dingen uitlegt. Dat bepaalde zaken veel bondiger kunnen. Zolang het echt met het verhaal te maken heeft vind ik dat geen probleem maar als het een "zijweggetje" is vind ik dat irritant. Was Russell belangrijk voor het verhaal? Volgens mij niet. Hoeveel meisjes zonder pestende broer voelen zich niet zeker van hunzelf als ze in de puberteit komen? En daar lag volgens mij de "hoofdsleutel". Ze was onzeker van haarzelf en door in Remora echt opgenomen te zijn in de groep, de wedstrijd te winnen, enz, voelde ze zich beter in haar vel en kon ze eindelijk openbloeien.
Nee, deel 1 vond ik beter.
Ook vond ik dat je deel 1 gelezen moest hebben om deel 2 ten volle te beleven. Sommige dingen over stravageren enz. werden niet zo diepgaand uitgelgd als in deel 1. Je kon het tamelijk goed volgen maar zonder deel een, denk ik, dat je toch bepaalde dingen "mist".
Inge