Marian De Smet - De woorden van zijn vingers (va 15 jr)

Niet omdat het zo'n goed boek is??? Marjo, meen je dat nou???

Ik vond het echt een heel goed boek. Ik was er erg van onder de indruk.

Maar ja, smaken verschillen. Ik was ook weg van Charlie Wallace en dat vond jij ook niet echt wat.

Maar ik zat te denken... Betekent voor jou dat een boek goed is als de taal mooi is? Ik heb zelf altijd dat het verhaal goed moet zijn en mooie taal is meegenomen. Maar ik wil meeleven, meegenomen worden, opgepakt worden en me kunnen verplaatsen in wat verteld wordt. (Het moet alleen niet te griezelig worden)

Dat geldt voor jou niet oftewel is dat minder belangrijk voor jou?

dettie

die het verslag morgen bereikbaar zal maken.

beide verslagen zijn hier te lezen

www.leestafel.info/marian-de-smet

Dettie

Ik vond het echt een heel mooi boek. Ik heb het al weer bijna een jaar geleden gelezen, maar kan me nog herinneren dat ik het prachtig vond.

Joanazinha

Ik heb daar bij de laatste boeken steeds op gelet, ook omdat het vaker ter sprake kwam.

Natuurlijk moet het verhaal goed zijn, en daar kan natuurlijk voor ons al een heel verschil liggen. Wat jou meesleept, hoeft dat bij mij niet te doen. Ik had inderdaad niet veel met dit verhaal, deels omdat het te veel is, en deels omdat zulke tranentrekkers mij niet meeslepen. (richting 'bleh..')

Een verhaal is voor mij pas goed geschreven als ik dingen noteer: pagina's, alinea's, zinnen. Mijn pen is bij dit boek blijven liggen. Het is nogal vlak, direct. |Geen opsmuk. Nu past dat natuurlijk prima bij het verhaal, maar ja, voor mij zijn dit twee zesjes, dus eindoordeel is ook niet meer dan dat.

Het is vaak heel moeilijk om aan te geven waar het aan ligt of je een boek waarderen kunt of niet.

Kan, als het verhaal je minder bevalt, een mooie stijl, een fraaie keuze van woorden een boek prettiger leesbaar, cq mooier maken: ja, dat kan. (Victor Meijer bijvoorbeeld)

Maar andersom dat kan denk ik niet. Een goed verhaal kan volledig te niet gedaan worden als het niet goed geschreven is.

In een ruk uitgelezen.

De auteur is er heel goed in geslaagd om de gevoelswereld van een dove te verwoorden, deze onzichtbare handicap wordt - helaas - nog steeds heel erg onderschat.

En wat een lieve, dappere meid die Clara!

Prachtig boek, om te lezen en te herlezen én door heel veel mensen te laten lezen....

groetjes, irene

marjo schreef : en deels omdat zulke tranentrekkers mij niet meeslepen. (richting 'bleh..')

Vond je dit verhaal echt een tranentrekker? Voor mij zijn dat meer de boeken als Little Lord Fauntainroy (schrijf je dat zo?) Daar merk dat er echt geschreven is om het effect, zielig jongetje tegen de rest van de wereld. Maar bij dit boek had ik toch meer dat de schrijfster weer wil geven hoe het is om doof te zijn en wat de omgeving voor invloed kan hebben. De jongen moest wel uit een probleemgezin komen omdat anders die moeder niet zo raar had gedaan. Nu kon het contrast tussen goede en slechte opvang goed aangegeven worden. In mijn ogen dan hè, ik hoef geen gelijk te hebben natuurlijk.

dettie