Enid Blyton: De vijf en het circusmysterie (10+)

De vijf en het circusmysterie

Enid Blyton

De vijf, wie kent ze niet? Julian, Dick, George, Annie en de hond Timmie vormen een stel dat steeds weer nieuwe avonturen beleeft.

Het is een simpel verhaal, met veel dialogen en het verbaast me niets dat Enid Blyton zo'n boekje binnen vier, vijf dagen schreef. Ook waren de normen in die tijd heel anders dan nu, en hoefde je er niet zo lang over na te denken: de wereld van het kind was klip en klaar.

In dit boekje gaan de Vijf uit logeren bij een oom. De zoon des huizes is reuze blij met deze afleiding, want hij woont alleen met zijn vader, en die is een uitvinder van de oude stempel: geleerd, maar vergeetachtig; druk bezig en reuze verstrooid.

Op een veld vlak bij hun huis strijkt een circus neer en natuurlijk zijn die circusmensen, hoewel fascinerend, niet te vertrouwen. Als er dus belangrijke papieren gestolen worden is al snel duidelijk wie ze heeft. Maar er gebeurt eerst nog wel wat spannends.

Er is bij deze toch wat verjaarde avonturen nooit twijfel over de goede afloop, en je weet ook duidelijk wie de goede en wie de slechte is.

En toch is en blijft het leuk om te lezen...

Hardcover | 160 Pagina's | H.J.W. Becht's Uitgevers-Maatschappij, ISBN10: 9023011007 | ISBN13: 9789023011002 Vertaald door J.H. Gever, vanaf ca. 9 jaar

© Marjo

april 2008

Daar heb ik er in mijn jonge jaren veel van gelezen.

Rutger

Ik ook Rutger. Maar ik wist niets meer van het stelletje, geen namen, niet hoe de onderlinge relatie was, ik was weer helemaal blanco.

Volgens mij heb ik ze nooit gelezen. Het waren vast jongensboeken die, wij meisjes, niet mochten lezen van de bieb.

Wel de dolle tweeling en de pittyboeken. Pitty vond ik nooit zo leuk, wel de tweeling.

Dettie

Wij mochten dan tenminste de meisjesboeken nog lezen. De dolle tweeling heb ik ook gelezen.

Rutger

Jongensboeken? Nou, dat zou je nu toch absoluut niet meer zeggen.

Ik weet niet hoe de normen vroeger waren, maar in ieder geval mocht ik alles lenen wat ik wilde toen ik eenmaal naar de openbare bibliotheek kon.

Niet bij de katholieke, nee, maar toen ik daar heen ging was 'de vijf' er helemaal nog niet.