Intussen het eerste deel gelezen en ik vind nu dus dat je het eerste deel eerst moet lezen. Eigenlijk is dat altijd zo met series, omdat in een eerste deel de personages, in dit geval katten, voorgesteld worden. En er zit meer actie in dit boek.
'Ze rende voorop en klom op het brede. platte dak. Haar maag borrelde van opwinding toen ze om zich heen keek.
Tot in de hoeken van het dak was alles gevuld met bomen en bloemen, als een fontein van heldere kleuren. Een kronkelend wandelpad van witte stenen liep langs de bloemperken. Een paar zilverberken stonden op een rij aan de ingang en vormden een poort met hun breekbare, witte takken. Kitty straalde. Ze had nog nooit eerder zo'n mooie daktuin gezien.
Pompom en Pixie sprongen op het dak naast Kitty. Pompom stopte en hapte naar adem, met blauwe ogen zo groot als tennisballen.'
Dit zijn twee pagina's tekst zonder dialoog, nauwelijks actie. De volgende drie pagina's zijn ook zo, met alleen een uitroep van Kitty dat ze het zo mooi vindt.
Ik heb het eerste boek er goed op nagekeken: daar is ook tekst zonder dialoog, maar dan is er actie. Hier niet. Dit vindt een kind van zeven saai om te lezen, die beschrijving van de tuin. Verderop wordt het wel meer actief, als Kitty de beheerder van de tuin ontmoet en die andere katten allemaal komen, maar ik ben bang dat een jonge lezer dan allang afgehaakt is.