# Bianca Mastenbroek - Hendrick, de Hollandsche indiaan 13+

Ik vind het een prachtig mooi opgebouwd boek.

Het enige minpuntje vind ik dat Hendrick, een zo'n jonge jongen van 16 jaar, zoveel zeggenschap krijgt in belangrijke beslissingen.

Ook het zo snel leren van de taal vond ik een beetje ongeloofwaardig. Maar voor de rest ene grote pluim voor de schrijfster.

Nog even de eisenlijst erbij pakken...

Het bekroonde boek moet voldoen aan de volgende eisen:

1. Het moet aantrekkelijk zijn voor de doelgroep.

2. Het moet informatief en historisch betrouwbaar zijn - moet iets toevoegen aan het historisch besef.

3. Het moet van literaire kwaliteit zijn en een meeslepend en mooi verhaal zijn.

1. Het is zeker een aantrekkelijk verhaal, hoewel ik denk dat iets oudere kinderen het beter kunnen volgen dan kinderen van 13 jaar. Er zijn veel rituelen en gewoontes die niet alledaags zijn en waarvan de betekenis vrij filosofisch en diepgaand is. Het zijn echte levenslessen omgeven door een bepaalde mystiek.

2. De informatie is fantastisch, je leert veel over de indianen én de blanken uit die tijd. Je woont als het ware even bij ze. De historische gebeurtenissen zijn tot in de puntjes uitgewerkt.

3. Het verhaal is in een mooie vorm gegoten, door de onzekere soms bange Hendrick als hoofdpersoon te kiezen komt het geheel erg overtuigend over.

Meeslepend is het zeker, als het even kon pakte ik het boek er weer bij om verder te kunnen lezen. Desondanks heb ik er lang over gedaan vanwege de vrij kleine druk maar ook omdat het verhaal aandacht vroeg, je las het niet even snel weg. Het is van een heel ander kaliber dan de andere - ook erg mooie - historische jeugdboeken.

Tot nu toe is dit boek ook voor mij de winnaar.

Maar ik 'moet' nog één boek lezen, het boek van Joyce Pool dat ik toegestuurd krijg...

Dettie

Dat red je niet voor zondag, maar ik kan je zeggen dat hoewel ook dat boek mooi is, het lastig in vorm gegoten is. Voor kinderen niet aantrekkelijk.

Wat Hendrick betreft: er zijn kinderen - en volwassenen - die een groot taalgevoel hebben, en als je dan alleen maar ene vreemde taal hoort, kan het best, dat hij zo snel leert.

En ook zijn leeftijd, tja, ik weet het niet, maar in die tijd was kind zijn waarschijnlijk heel anders dan nu. En niet alleen de jonge Hendrick heeft die verantwoordelijkheden, ook de andere jonge personages.

Deze dingen zijn in onze ogen wat vreemd, maar ze zouden dus toch kunnen kloppen. Daar ga ik eigenlijk van uit, dat vertrouw ik de schrijfster wel toe.

Dat de overige boeken toegankelijker zijn, dat ben ik met je eens. Ik hoop dus dat de jury daar door heen kijkt.

Ik heb het boek Kompas vandaag binnen gekregen dus dat gaat wel lukken denk ik.

Ja het is inderdaad zo dat kinderen snel een taal oppakken, dat zag ik ook aan mijn vluchtelingburen, de kinderen spraken de taal veel sneller dan hun ouders.

Zou het zo zijn dat kinderen anders waren? Ze hadden natuurlijk niet de luxe van nu dat ze naar school konden en verder thuis alles wel gedaan werd.

Kinderen moesten vroeger wel aanpakken (geloof ik) Misschien dat ze dan gelijk ook wat sneller volwassen werden, ik weet het niet.

Hoe vond jij de verhalen/legendes die door de indianen verteld werden en de toch wel spirituele lessen de overgedragen werden door de indianen?

Je haakte daar niet bij af?

Dettie

Wat betreft jouw verslag: ik vind het opvallend hoe je de term 'wilden' gebruikt zolang Hendrick ook zo over indianen denkt, en daarna omschakelt.

Voor mijn gevoel komt ook wel aan de orde dat niet iedere indiaan zo lief en aardig is, en dat er onder de blanken ook goedwillenden zijn, maar mondjesmaat, dat klopt wel.

Nee, ik ben nergens afgehaakt - dan was er een minpunt geweest - maar ook die verhalen vind ik interessant. Of jeugdige lezers dat vinden? Hm.

In die tijd werden kinderen niet als kinderen behandeld denk ik. Je was maar een korte tijd jong.

Ja in het boek schakelde Hendrick ook om toen hij de indianen eenmaal beter kende. Nee, er zijn ook wel indianen die wraak willen maar zij vormen wel de minderheid. Peter Stuyvesant was in feite ook voor vrede, maar toch werden afspraken niet nagekomen. Ik vond het best schokkend om te lezen dat nadat er een overeenkomst was gesloten de blanken alsnog de indianen omsingelden en aanvielen.

Maar de indianen waren ook niet altijd van die lieverdjes maar deden meer aan 'ruilen'. Jij valt aan, dan wij ook.

Dettie

Ik weet niet of dat in werkelijkheid ook altijd zo was. In het boek grotendeels wel, daar is het nogal zwartwit.

Er was alleen die ene jongere - broer van Hendricks vriendin? - die een vervelende indiaan was.