# Philip Reeve - Mortal Engines (13+)

Dan is het inderdaad logisch dat je ook niet graag een boek zou lezen dat de werkelijkheid weerspiegelt.

Als ik zoiets lees, dan weet ik wel dat het in de echte wereld er ook zo aan toe gaat, maar ervaren en dus invoelen doe ik het niet. Het blijft voor mij dus op afstand.

Inderdaad: jij kan heel lyrisch zijn over een bloem, terwijl ik dan denk: mooi en over tot de orde van de dag.

Ik lees wel graag non-fictie, maar dan kies ik wel heel bewust de onderwerpen. Ik heb een hekel aan romans die de waarheid onrecht aan doen omdat de kennis ontbreekt of de kennis niet voldoende is. (Tenzij het aangegeven is dat het bewust fictie is)

Vooral over psychische aandoeningen kan ik daar slecht tegen omdat die groep mensen al zo kwetsbaar is.

Ja ik kan inderdaad intens genieten van bloemen, planten, natuur etc... en boeken

Dettie

Je bedoelt - muggenziften - als er niet goed geschreven wordt over psychische problemen? Of wil je het ook niet lezen zelfs al is het helemaal juist?

Dat is overigens een onderwerp waar ik ook niet dol op ben, al die psychische al dan niet aangeboren 'afwijkingen'(dat zijn het niet altijd, mag een mens nog wel 'anders' zijn?) waar zoveel over geschreven wordt, fictie en non-fictie, niet echt mijn ding.

Ik geniet ook van bloemen hoor, maar minder intens.

Ja ik vind het erg als in een roman psychische problemen een beetje sensatie-achtig gebracht worden en simpele oplossingen voor de aandoeningen gebruikt worden, terwijl het allemaal in het echt niet zo makkelijk - veel heftiger - is dan de roman omschrijft. Dat stoort me en het neemt de mensen die aan die aandoeningen lijden niet serieus. Ik wil het wel lezen als het klopt, in overeenstemming met de aandoening is, of vrij realistisch is. Helaas weet je dat nooit van te voren bij een boek. Dat maakt overigens niet dat een roman dan loodzwaar hoeft te zijn, ook bij psychische aandoeningen kan er gelachen worden maar dan wel met realisme en respect.

Ik vind dat romans waarin de schrijver zich slecht georienteerd en slecht geïnformeerd heeft over psychische problemen meer kwaad dan goed doen. Dat vind ik erg. Daarom lees ik dan liever non-fictie dan fictie.

Het boek van Mark Haddon over Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht vond ik wel goed bijvoorbeeld. Dat deed geen onrecht aan kinderen met autisme. (ik heb vrienden met twee autitsische kinderen)

Ik ben nu ook een prachtig non-fictie boek aan het lezen over een vader met een aan drugs verslaafde zoon. Het is realiteit maar goed geschreven waardoor het qua stijl, leest als een roman. Het is ook heftig, maar wel écht.

Over bepaalde onderwerpen in een roman lees ik liever gewoon niet, zoals over slachtvelden in oorlogen. Daar word ik echt/letterlijk beroerd van.

Dettie

Gelukkig hebben we allebei andere domeinen waarover we liever niet lezen. Zo komt hier meer aan bod als wanneer we dezelfde mening hadden!

Ja precies!