David Hewson: de Vaticaanmoorden

Kort verslag maar. Het is beter dan Dan Brown, maar ik vind het geen hoogvlieger. Er is een kardinaal met een duister verleden die betrokken is geraakt bij een bankschandaal in het Vaticaan. Hij kan zijn neus niet meer buiten Vaticaanstad steken, uit angst voor arrestatie of erger. Maar hij wil wel weg. En hij doet alles om dat voor elkaar te krijgen. Maar er zijn ook mensen die geld willen zien, en een zondebok willen. En er is een jonge politieman die valt voor een van de duistere personages.

Maar vooral: een seriemoordenaar, die de gruwelijke taferelen van Caravaggio naspeelt.

Ik vind dit een redelijk goed boek. Het is jammer dat je al zo gauw weet wie de moordenaar is, het blijft alleen spannend omdat je niet weet waarom hij moord. Op de achterflap wordt dit boek vergeleken met Dan Brown, waarom dat is, is me een raadsel. Dit boek lijkt er niet op en Dan Brown schrijft veel betere boeken.

Dat ben ik dus niet me je eens (alweer niet!), Bianca.

We hebben het er wel eens vaker over gehad dat personages bij Brown niet gaan leven, ze doen alleen wat ze moeten doen en verder weet je niets. Dat was dacht ik bij Hewson beter. Niet veel, maar toch..

Als je alleen afgaat op de plot, enkel en alleen het verzonnen gedeelte waarom heen alles gevouwen wordt, dan doen ze niet voor elkaar onder.

Ik heb zo het idee dat het jou meer gaat om het who en how, terwijl ik meer interesse heb in het why. Misschein praten we daarom elkaar veel tegen..