Anne-Laure Van Neer - Justine

Dat is lastig zoeken inderdaad. Het stond vast bij de V omdat het een Vlaamse schrijfster is. In Vlaanderen schrijven ze "van" in een achternaam met een hoofdletter.

Ja, dat denk ik ook.

Ik ben er in begonnen, maar kan er nog niet veel over zeggen. Zou Justine Tom vermoord hebben?

Erg sympathiek kan ik Justine toch ook niet vinden.

Het is geen boek dat ik achter elkaar uit wil lezen. Ik wil weten hoe het afloopt, maar kan me er toch niet toe zetten om te blijven lezen en laat me gemakkelijk afleiden. Erg sympathiek zijn de figuren niet. Justine probeert dan misschien wel het juiste te doen met het oog op Hugo, maar als het om haar eigen belangen gaat, gaat ze toch wel heel erg ver. De politieman vind ik niet helemaal onsympathiek. Hij is vooral het slachtoffer van de omstandigheden. Ik vind het ergens ook niet terecht dat z'n vrouw hem het huis heeft uitgezet, alleen omdat ze meent dat er lippenstift op z'n overhemd zit. Dat hij z'n trouwdag is vergeten en te laat is voor het eten, is uiteindelijk ook een beetje het gevolg van z'n beroep. De 'lippenstift' is misschien de rode kleurstof waar Justine in het huis mee bezig is geweest, om Tom weg te krijgen. Ja, hij lijkt alleen de kookkunst van z'n vrouw te missen, maar dat zal voor meer mannen gelden, zonder dat ze het huis uit worden gegooid. Bij mijn ouders vroeg ik me ook wel af waarom ze bij elkaar bleven en dat vraag ik me eigenlijk nog steeds af.

Ik vind de figuren bij Fredrik Backmann sympathieker.

Ik heb het uit en heb er gemengde gevoelens over. Op een gegeven moment lijkt het me wat meer te gaan boeien, als Justine haar misdaad echt begint op te biechten. Helaas wordt ze er niet sympathieker door en ook de wending in het boek, maakt haar alleen maar minder sympathiek. Als ze eerder aan deze oplossing had gedacht, had ze Tom niet zo geestelijk hoeven mishandelen, dat hij in een psychiatrische inrichting belandde, waar hij ook nog niet veilig was voor haar sadistische spelletjes. Ik vind het jammer dat ze niet gestraft is voor haar misdaden. Wat ze Tom heeft aangedaan vind ik onvergefelijk. Daar kan ik absoluut geen excuses voor vinden.

Ook de politieman word aan het einde van het boek niet bepaald sympathiek.

Ik geniet meer van Fredrick Backmann. Daar hebben de minder aardige figuren in ieder geval nog een aardige kant.

Nu kan je tegenwerpen dat Justine Hugo probeert te beschermen, maar daar staat zoveel onaangenaams tegenover, dat dit niet tegen haar sadisme opweegt. Want sorry dat ik het zeg, Justine is gewoon een sadistisch loeder.