Nicci French - Denken aan vrijdag

Dat heb je goed door.

Tja, dat krijg je als je de besprekingen leest.

Ergens voel ik wel een soort plaatsvervangende schaamte, als Frieda bij mensen in kasten en dergelijke rondneust. Ik ben dan geneigd te roepen: "Doe dat nu niet, pas op, straks word je betrapt."

Haha, dat heb ik ook. Ze is soms wel erg doortastend. Ik vind haar een fantastisch personage maar ik weet niet of ik ook echt bevriend met haar zou willen zijn.

Bevriend wel, maar ik heb dat gevoel van plaatsvervangende schaamte, altijd als mensen in boeken dingen doen die ze niet horen te doen. Daarom geef ik ergens misschien de voorkeur aan politieverhalen, omdat die mensen wat meer mogen, bij huiszoekingen bijvoorbeeld. Bij gewone mensen, of privédetectives die rondsnuffelen in in andermans zaken, heb ik toch altijd meer de angst dat ze betrapt worden op het doen van iets dat ze niet mogen.

Dat ik bang ben dat ze betrapt worden, dat heb ik ook wel. Maar ik lig er niet wakker van hoor. Het voegt juist een leuke extra spanning aan een verhaal toe.