Ethan Cross - Ik ben de nacht

Voor mij hoeven liefdesverhalen helemaal niet. Over liefdesscènes lees ik het liefst heen en op TV zap ik bij die scènes weg.

Ik denk dat het bij het lezen van een boek al snel duidelijk wordt of die seks of geweld nodig zijn voor het verhaal of niet. Liefde en seks zijn in elk geval duidelijk geen synoniemen. Ik geloof bijvoorbeeld niet dat die 'vijftig tinten grijs' ook maar iets met liefde te maken hebben, al heb ik het boek niet gelezen en wil ik het eigenlijk ook niet lezen.

Dat Vijftig tinten grijs is inderdaad een slecht voorbeeld van een liefdesboek. Ik bedoelde eigenlijk dat wat mij betreft seks in boeken een waardevolle aanvulling op het verhaal moet vormen en niet de hoofdmoot. Het moet iets toevoegen. Laatst had ik bijvoorbeeld een boek van J.D. Robb waarin het echt afleidde van het verhaal. Alsof het er als los element in was gestopt. Het is prima dat andere mensen daar wel van houden maar aan mij is het niet besteed. Maar een echt, mooi verhaal over de liefde: heerlijk!

Nee, liefdesverhalen zijn aan mij niet besteed. Word er misschien een beetje jaloers van.

Dat is niet de bedoeling natuurlijk. Ach, iedereen heeft zo zijn of haar favoriete en minder favoriete genres. Ik lees bijvoorbeeld nooit biografieën terwijl anderen die verslinden.