Hay van den Munckhof - Traisha en het Ei

Verhalen. Voor af en toe tussendoor zijn ze wel leuk. Al zal Dettie het woord 'leuk' hier misplaatst vinden...

www.thrillers-leestafel.info/hay-van-den-munckhof

Eigenlijk best goed dat jullie op De Leestafel niet zoals op de meeste sites met een tot vijf sterren werken, maar het gewoon laten bij een bespreking.

Ik heb intussen al heel wat commentaar gehad, zowel op de meest bezochte fantasysites (zoals Hebban, Fantasyboeken en Fantasywereld) als op algemenere sites als die van de Boekensalon, waar ook de recensie van NBD-Biblion het eerst verscheen.

Ik vind het leuk en leerzaam om te volgen hoe verschillend de favoriete verhalen van de recensenten zijn. Typisch vind ik het dat mijn enige verhaal dat ooit eerste werd in een wedstrijd ('Amura's val') in geen enkele reactie aangehaald wordt.

Er is niets mis met dat verhaal, en ik denk dat de reden dat ik het niet noem is omdat het het tweede verhaal is.

Ik kies doorgaans voor een eerste verhaal, een titelverhaal, als dat niet het eerste is, en dan zoek ik naar het verhaal dat me het meest aanspreekt.

Amura's val heeft in dat geval pech. Ik heb gekozen voor het verhaal met voor mij het grootste horrorelement, 'Djebel Ghûl'. Het einde is niet zomaar een einde, maar een doordenkertje. 'Amura's val' is klip en klaar, dat lees je, maar het blijft niet hangen. Niet bij mij dan.

Eerlijk gezegd denk ik daar hetzelfde over. Bij schrijven is dat niet echt anders dan bij lezen. Het ene verhaal blijft je meer bij dan het andere. En al werd ik met 'Amura's val' ooit eerste in een wedstrijd, toch zijn andere verhalen (bijvoorbeeld 'Djebel Ghûl' of het slotverhaal 'Shogi') mij een stuk dierbaarder. Het waarom uitleggen is lastig. Voor mij speelt in elk geval een rol dat de keuzes waarvoor de hoofdpersonen staan echter en ingrijpender zijn. 'Amura's val' is ondanks de nogal onprettige afloop toch meer een 'schelmenverhaal' dan een dramatisch verhaal.

Precies.

Leuk, de schrijver die z'n werk bediscussieert.