Belinda Bauer: Wat dood is

Ik ben er net in begonnen. Toen ik de bespreking las vroeg ik me af of het eigenlijk wel een boek voor mij was, maar ik ben toch wel benieuwd wat er allemaal gaat gebeuren en hoe de verhalen bij elkaar komen. De ik-figuur ligt kennelijk in coma in het ziekenhuis. De verpleegkundige op de afdeling vind ik ergens niet zo sympathiek, omdat ze kennelijk voor een afdeling met coma-patiënten heeft gekozen om rustig te kunnen lezen in iets wat voor mijn gevoel alleen maar kan worden betitelt als een serie pulpverhaaltjes. Niets tegen mensen die lezen, maar dit gaat me toch wel wat al te ver.

En dan hebben we Patrick nog, die wel sympathiek over komt. Met z'n moeder lijk ik wat minder te hebben. Ze zou misschien wel eens wat meer aandacht mogen hebben voor wat Patrick denkt. Ik heb de indruk dat de vader van Patrick beter met z'n handicap om kon gaan dan z'n moeder, die het contact een beetje uit de weg lijkt te gaan. Dat Patrick niet van lichamelijk contact houdt wil nog niet zeggen dat hij geen aandacht nodig heeft.

Ik schiet lekker in het boek op. Tracy Evans vind ik bijzonder onsympathiek en ik ben geneigd de hoofdstukken waar zij een hoofdrol in speelt een beetje diagonaal te lezen.

En ik heb het boek uit. Maar hoe loopt het nu met Tracy Evans af? Dat blijft een beetje in de lucht hangen.

Zo te lezen moet ik dit boek ook echt eens gaan lezen!