'Vals Beeld' is mijn eerste kennismaking met Elvin Post.
De cover viel me op omdat 2006 tot 'Het jaar van Rembrandt' werd uitgeroepen en deze schilder spreekt me ook al lang aan. De glanzende reproductie van het schilderij tegen de donkere, matte achtergrond is mooi.
Het boek is zeer vlot en in duidelijke, open taal geschreven en met korte hoofdstukken wat best prettig aandoet.
De spanning wordt geleidelijk opgebouwd tot het verhaal in een versnelling komt die niet meer te stuiten is, mede door het groeiend aantal personages die elk hun karakter, achtergrond en motieven hebben.
Hoewel het boek in het algemeen niet echt veel diepgang heeft, is er één bepaalde passage die me raakte:
"Maar ik begrijp iets niet, en heb een vraag voor u. Tot drie dagen geleden werd mijn werk voor honderduizenden dollars verkocht. Iedereen liep ermee weg. Van veilinghuizen tot verzamelaars. Nu spreekt iedereen van schandalige vervalsingen van een zieke crimineel, van afzichtelijke werken die moeten worden opgespoord en vernietigd. Maar ik ben niet veranderd in die drie dagen. Mijn schilderijen ook niet. Mijn vraag aan u: wie is er nu ziek? Ik of de rest van de wereld?"
Ik moest denken aan Hans Van Meegeren die kort na de tweede wereldoorlog letterlijk voor de rechtbank een 'echte' Vermeer moest schilderen om te bewijzen dat hij een vervalser was.
Zoals een recensent op de achterflap van 'Vals Beeld' schreef: 'U kijkt vast nooit meer naar een schilderij zoals voorheen.' dàt gun ik de zogenaamde én eventuele échte kunstkenners van harte want het snobisme is onverdraaglijk!
Het verhaal is geloofwaardig, de plot goed en hoewel een thriller over vervalsingen niet ongewoon is, weet Elvin Post er vanuit een boeiende invalshoek over te schrijven.
Een knàp boek!