John Hart - Het ijzeren huis

Dat vind ik altijd wel knap van een schrijver als hij zoiets weet te bereiken. Dat het tegen je geweten ingaat.

Ja dat is ook zo, je wordt zo in het verleden mee gevoerd dat je voor meerdere personages begrip krijgt, niet alleen voor de hoofdpersoon.

Wat niet weg neemt dat de afschuw voor zijn daden blijft hoor.

Ja heee gaat nu iederéén thrillers lezen? Ik raak m'n hele leestafelgevoel kwijt! (grapje grapje)

Wel vreemd hoor Willeke, jij aan de thriller! dat is toch wel even wennen.

Dettie

Ha, ja ik loop over

De laatste jaren lees ik in de vakantie graag thrillerseries, liefst scandinavische, tot mijn eigen verbazing vind ik dat heerlijke ontspanning. Iedere vakantie lees ik er ook net eentje meer, en nu dus zelfs ook ná de vakantie.

Nog steeds zijn niet alle thrillers aan mijn besteed, maar de psychologische, of degene die ik goed geschreven vind vallen meer en meer in de smaak.

Vind je een verhaal net als ik enger Willeke als je je een beetje in de hoofdpersoon kunt verplaatsen? Kijk, een enge doorgedraaide moordenaar is griezelig maar meestal zijn de daders in een goed boek juist mensen die op het eerste gezicht heel normaal lijken. Maar in hun hoofd gaat allerlei duisters om. Dat vind ik eng.

Ja dat is veel enger inderdaad.

Deze dader lijkt dat ook trouwens, althans dat denk zijn vriendin de eerste tien pagina's.

Als jet lenen wil hoor ik het trouwens wel he, dan stuur ik het naar je op.

Groetjes Willeke