Peter Robinson: Lijdensweg

Ik weet niet of ik er echt mee zit, maar het is misschien de reden waarom ik liever thrillers lees waarin een misdrijf wordt opgelost.

Hier wordt wel een onschuldige timmerman vermoord en wat er van de neergeslagen jongen terecht moet komen is ook maar de vraag. Je kan zeggen dat de seriemoordenaar z'n verdiende loon heeft gekregen, maar 2 anderen hebben daar een flinke prijs voor betaald. Of Kirsten uiteindelijk met de wetenschap dat ze 2 onschuldige slachtoffers heeft gemaakt, zal kunnen leven, vraag ik me ook af. Ze praat het wel goed tijdens haar jacht op de man die haar voor het leven getekend heeft, maar toch. En als ze er mee kan leven, zou ze dan niet gestraft moeten worden?

Maar misschien ben ik gewoon te veel geneigd over de dingen door te denken.

Dat heb ik ook vaak Renate, dat ik na afloop van een boek doordenk. Dan denk ik bijv. hoe zal het met die kinderen verder gaan of die vrouw of die man, hoe leven ze verder met die wetenschap of die daad of wat ze gezien hebben etc.

het boek De voorlezer van bernard Schlink is daar een goed voorbeeld van, daar heb ik echt heel lang over na lopen denken. Hoe zou ik gehandeld hebben? Hoe kan die jongen/man verder leven met de wetenschap dat hij eventueel iets had kunnen doen.

Ik vind dat wel bijzonder dat een boek je zo bezig kan houden.

Dettie

Ik kan wel doordenken over het thema, zoals inderdaad bij de voorlezer. Dat is een ethische kwestie, en daar kan je heel lang over denken of praten. Je kan dit op jezelf betrekken. Maar dat doe ik toch echt niet met een gewone thriller.

Hoe het zal gaan met een personage, dat is toch anders. Dat maakt me hoegenaamd niet uit. Dan kan ik wel bezig blijven!

Ja, maar bij dit boek is toch ook wel sprake van een ethische kwestie. Hoe ver kan een mens gaan in een zucht naar wraak?

Jawel, dat is wel zo, maar daarom interesseert het me nog niet hoe het persoonlijk met de personages verder gaat als het verhaal verteld is!

Meestal niet, maar in dit geval interesseert het me toch wel.