Ik heb het boek vandaag uitgelezen. En om een oude vraag van Dettie te beantwoorden: het einde is redelijk open, althans is voor verschillende interpretatie vatbaar. Er is een moordenaar gepakt die ook alle bijzonderheden wist, maar Karin Fossum hint in het laatste hoofdstuk op een mogelijke andere (mede?)dader. Niet het sterkste deel van het boek ben ik bang, voor de rest vond ik het steengoed. Mijn reactie bij dit bookcrossingboek was:
De Indiase bruid is een ontroerend mooi liefdesverhaal wat ook mooi zou moeten eindigen. Maar dat gebeurt helaas niet. Gunder Joman vindt zijn grote liefde, Poona, in India. Wanneer zij hem volgt naar Noorwegen kan hij haar door omstandigheden niet van het vliegveld halen. Poona verdwijnt van de aardbodem en wordt de volgende dag gruwelijk vermoord gevonden. Werk aan de winkel voor inspecteur Sejer.
Het is ongelofelijk knap hoe Karin Fossum erin is geslaagd het liefdesverhaal door het hele boek heen vast te houden. De rouwende Joman, een stille vijftiger, wordt heel treffend beschreven. Ook de beslotenheid van het kleine dorp waar hij woont en de onwil van mensen om kwaad of goed van elkaar te spreken komt goed naar voren. En daar tussendoor speurt Sejer naar de moordenaar.
Het einde vond ik wat onbevredigend maar laat ruimte voor interpretatie door de lezer zelf. Maar het is ook het minst overtuigende deel van het boek.
Al met al heb ik genoten van dit boek.
