Gisteravond heb ik het opgegeven, op pagina 98 was ik het zat. Het begin was niet onaardig, dat idee van het feestje, maar daarna was ik het snel zat. Ik kan geen enkele sympathie voor de hoofdpersoon voelen, en dat is nog niet zo erg maar al die technische details, bah!
Ik ben vanochtend begonnen in "Het complot tegen Amerika" van Philip Roth. Dat is nog eens een schrijver. Het boeit meteen. Ik citeer van de achterflap:
'Toen luchtvaartheld Charles A. Lindbergh bij de verkiezingen van 1940 Franklin Roosevelt verpletterde, sloeg in elke joodse familie in Amerika de angst toe. Lindbergh verweet de joden al tijdenlang publiekelijk dat ze uit eigenbelang aanstuurden op een zinloze oorlog met nazi-Duitsland. Als drieëndertigste president van de Vereningde Staten kwam hij direct tot een vriedschappelijke verstandhouding met Adolf Hitler, zonder een probleem te maken van diens antisemitische politiek en de Duitse oorlogsmisdaden in Europa.
Wat er daarna gebeurde in Amerika vormt de historische achtergrond voor HET COMPLOT TEGEN AMERIKA, de confronterende roman waarin Philip Roth vertelt hoe zijn eigen familie overleefde tijdens de periode-Lingbergh, toen Amerikaanse staatsburgers die joods waren alle reden hadden om het ergste te vrezen.'
Dat is andere koek, nietwaar?