Peter Mohlin Peter Nyström - Het laatste leven

Ik weet er alles van, poeslief zit hier met zijn neus op het toetsenbord en is gepikeerd omdat hij er niet op mag zitten...

Tja, de katten die ik vroeger had, hadden nog wel eens de neiging om over m'n keyboard te lopen. Geen ramp als ik niet met m'n muziek bezig was, maar anders werden er ineens onbedoeld allerlei noten ingevoerd. Over m'n toetsenbord wil ik het maar helemaal niet hebben. Even naar de keuken om thee te maken en als ik terugkwam was er een heel stuk getypt. Meestal een en dezelfde letter.

Ha ha, ja! Herkenbaar.

En ik heb het boek uit. Heel spannend en ik kijk uit naar het volgende boek.

Het is geen reclame voor het werk als infiltrant.

Het klinkt misschien wel leuk in een liedje om een heel nieuw leven te kunnen beginnen, maar als je niemand ook maar iets kan vertellen over wat je hebt meegemaakt, of dat er niemand is die je bij kan staan in moeilijke omstandigheden, dan lijkt dat me toch wel moeilijk.

Trevor, die uitgezaaide kanker heeft en tegen alle wensen in toch contact heeft met John Adderley. Maar stel je voor dat zelfs dat niet mogelijk is, omdat je al je geliefden achter je hebt moeten laten.

John, die in sommige omstandigheden ineens volkomen verlamd raakt, maar met niemand kan praten over de oorzaak en het dus maar op migraine gooit.

Het volgende boek heeft men zowel in Rijswijk, als in Den Haag en beide bibliotheken zal ik de komende week bezoeken, dus wie weet...

In Rijswijk was het gisteren niet thuis, maar vandaag vond ik het volgende boek in Den Haag.